Pigs On The Wing

Yakışıklı Dragon iki tane

2012-02-01T04:18:00.001+02:00

4 günlük tatil biter

2012-02-01T04:02:00.005+02:00

4 günlük tatilim bitti ve artık intern oldum. Tuhaf yahu herkesin bildiği bir duygu hatta insanın belki de her sene defalarca yaşadığı bir duygu: "Nasıl da çabuk geçti zaman". Gerçekten de çok çabuk geçti zaman 6. yıl, şaşırdım tabii onca yaşadığım saçmalığa rağmen nasıl 6. yıla geldim diye ya da soruyorum kendime bazen nasıl dayandım 6 yıl diye sonra bir anda bir iç ses çıkıyor ortaya işte böyle dayandın diye. Zaman geçtikten sonra çok çabukmuş gibi gözükse de yaşarken geçmek bilmiyor.

Şimdi intern olduk, okul bitecek. Peki ne yapacağım? Film izlemez oldum, müzik hiç dinlemiyorum oyun oynayayım diyorum ona da zaman kaybı diye başlamıyorum. Her neyse saçmalamak güzel oluyor. Eskiden nasıl da kasardım buraya yazmak için şimdi eskiden yaptığım her şey komik geliyor hatta şimdi kurduğum cümleleri geçmişte kullandığımı hatırlayınca bile gülüyorum. Mesela artık hiç değişmeyeceğim gibi. Hayatımın her anında hiç değişmeyecekmişim gibi hissettim. Verdiğim sözleri tutamadım, bir çok kişiye iğrenç davrandım. Sonunda kendi halimde bir loser oldum ve şunu anladım ki ne kadar az insanla muhattap olursam benim için o kadar iyi oluyor.

Yarından sonra acil internlüğüm başlayacak ve ne olacak bilmiyorum.

Bir de şu alttaki film güzel. Bir film hakkında güzel demekten öte ne denebilir ki zaten?

Yorgun

2012-01-05T17:10:00.001+02:00

Yorgun değilsinizdir ta ki eve gelene kadar

Büyük adam

2012-01-04T19:20:00.002+02:00

Büyük bir amaç için doğmadığınızı anladığınız an
İşte her şey tesadüftür

kötü

2011-12-23T00:23:00.004+02:00

Yürüyordu, bir şey düşünmeden yürümek istiyordu kulaklık kulağında sadece şarkı dinleyerek yürümek istiyordu, düşen kar tanelerini izleyerek. Düşünmeden eve gitmek istiyordu ya da hayır hayır sadece şu kaldırım bitene kadar düşünmemek istiyordu ama yapamadı çünkü ne kadar düşünmemek için zorlarsa zorlasın kendini biri düşünmeyi durdursa bir başkası başlıyordu düşünmeye

Şarkı vardı

2011-12-15T00:18:00.002+02:00

İmkansız aşk diye şarkı vardı güzeldi, severdim. Sadece sen imkansızsın sensizlik imkansız bölümünü hiç sevmezdim, geçenlerde aklıma geldi, sürekli söylüyorum. Depresyonda falan da değilim oysa ki ama güzeldi yani basit ama güzel hakkını vermek lazım. Köşeyi dönsem ölüm düz gitsem hayat mesela. Elazığlar içindeyim sonuç olarak

Bunun dizisini de annem çok severdi. Güzel miydi ki acaba?

Alttakilerin Haluk Levent hayranı çıkması

2011-12-04T03:58:00.003+02:00

Bazen dinleyince güzel geliyor bu şarkı bazen dinleyince çok sıradan. Aslında şimdi de güzel gelmedi aslında bu şarkı güzel değil ama bilemedim. Yine de koyayım dinleyin siz belki seven çıkar. Hayatımın şarkısı düğünümde çalacak diyen olur. O değil de böyle düğünde özel istekle şarkı çaldıran çiftler oluyor. Nefis ya çok komik değil mi hehe. bu bizim düğün şarkımız şey çaldıracaksın aslında Haluk Levent hani benim hanim benim benim olacaktın. Nereden aklıma geldi alttaki çift derdim ama değil çift olsa daha başka sesler duyardım neyse alttaki öğrenci dostlar sürekli haluk leventten bu şarkıyı gitarla çalıyorlar. İki kere tuvaletteyken denk geldi. Hayır tuhaf oluyor. Tam böyle tuvaletteyim; dünya sorunları bir yandan, keşifler, icatlar bir yandan, ilerisi için hayaller bir yandan beyninin çalışma kapasitesi %2'den &100'e çıkmış. Beyin gücümle apartmanları yerinden oynatmak üzereyim tam o sırada hani benim benim olacaktın sesiyle irkiliyorum. Sonra hemen sıçıp odama geçiyorum haklı olarak. Tabii sonra ne icat kalıyor, ne kanserin tedavisi

Çok kişiye özür borçluyuz

2011-12-02T19:26:00.001+02:00

Bazen bir anda aklıma geliyor x'e şunu yapmayacaktım diye ki x bilinmeyen değil benim için direkt isimler denk geliyor. Sonra diyorum ki özür dileyebilsem iyi olurdu.

Biliyorsunuzdur; hatırlatayım dedim:

Yanlışlık var vallahi bak

2011-11-18T22:09:00.002+02:00

Tek istek dediğin bir tane olur. Tek yani öyle isteyip isteyip tek isteğim dersen olmaz hem istek bu istedin diye olacak değil ki diyelim ki oldu sonra başka bir şey istemeyeceksin. O yüzden tek istek demeyin.

Gittim

2011-11-12T06:00:00.002+02:00

Uyudum ama saat 6
Erkenden uyandıracaklar hadi gezelim diye oysa ki uyumak isteyeceğim ben. Hadi kalk kahvaltı diyecekler. Kalkmak istemiyorum oysa.
Yine de kalkacağım belki de kalkmam kim bilir

Nice Dream

2011-11-03T20:38:00.001+02:00

"If you think that you're strong enough
If you think you belong enough"

Düşünmüyorsak napıcaz be azizim?

Bak tam düzene binmiştik ki indik

2011-11-02T20:05:00.000+02:00

Hakikaten öyle oldu düzenli düzenli saçmalıyordum. Neyse sınavım var cuma günü. Okulun en gıcık hocası diye tabir edilen hoca sınava 3 gün kala geldi bir de üstüne sabahtan akşama ders anlattı bir de üstüne sözlü yapacağım dedi. İlk 2 grubun 3 hafta yatıp geçmesi sonucu kurduğumuz hayaller bir anda yerle bir oldu.

Yalnız hoca o kadar da gıcık değilmiş mesela. Dersi iyi anlatıyor en azından tabii sınav sonrasında gıcık diyebilirim bilemedim. Her şey geçmeme bağlı.

Hayat da kuşlar böcekler mesela

Çok kızgınım ama buna daha fazla katlanabileceğim

2011-10-25T03:01:00.003+03:00

Maybeshewill - Not For Want Of Trying

http://www.youtube.com/watch?v=a1nrtRLhvuQ&feature=share

Embed yapamıyorum maalesef. Fakat defalarca yazdığım gibi bir kez daha sinir krizlerine girmiş durumdayım. Bıktım ulan bu iki yüzlülüklerden. Yardım için konser düzenliyoruz deyip Guiness rekorlar kitabına girebiliriz diyen insanlardan. Her tarafı sarmışlar anasını satayım.

Howard Beale: Size işlerin kötü olduğunu söylememe gerek yok. Bunu herkes biliyor. Bu bir çöküş.
Herkesin işe ihtiyacı var. İşten atılmaktan öyle korkuyorlar ki.
Bir dolar bir nikel değerinde. Bankalar batıyor. Dükkân sahipleri tezgâh altında silah saklıyorlar.Punkçılar, sokaklarda dehşet saçmaya devam ediyor. Kimse
ne yapacağını bilmiyor. Ve bunun bir sonu yok. Soluduğumuz havanın yararı yok, yediğimiz yiyeceklerin de.Oturmuş televizyonu seyrederken bugün on beş cinayetin ve altmışüç suçun işlendiği söyleniyor.Sanki çok normalmiş gibi!

İşlerin kötü gittiğini biliyoruz.Kötüden de beter. Herkesdelirmiş! Her yerde, her şeyde öyle bir delilik var ki, artıkdışarı çıkamıyoruz. Evimizdeoturuyor ve giderek daha küçük dünyalar yaratıyoruz. Ve diyoruz ki: "Lütfen, hiç
olmazsa beni oturma odamda rahat bırakın. Televizyonum,tost makinem, başka bir şey istemiyorum. Ve hiçbir şey de söylemeyeceğim. Sadece bizi yalnız bırakın." Ama ben
sizi yalnız bırakmayacağım.Sizin delirmenizi istiyorum! Protesto etmenizi, isyan etmenizi kongre üyelerine yazmanızı istemiyorum, çünkü size ne yazmanızı söyleyeceğim,bilmiyorum. Çöküş ile, enflasyon ile, Ruslar ve sokakta işlenen
suçlar hakkında ne yapacağımı bilmiyorum!

Tek bildiğim, ilk önce kızmalısınız! "Ben bir insanım. Hayatımın değeri var."
demelisiniz! Şimdi, sizden ayağa kalkmanızı istiyorum.Hepiniz sandalyelerinizden kalkın. Şimdi ayağa kalkıp, pencereye doğru yürümenizi istiyorum. Pencereyi açın, kafanızı dışarı çıkarın ve bağırın. "Çok kızgınım ve bunadaha fazla dayanamayacağım."
Ayağa kalkın ve pencereye doğru gidin. Pencereyi açın ve başınızı dışarı çıkarıp bağırın:"Çok kızgınım ve buna daha fazla dayanamayacağım!" Bir şeylerin değişmesi lâzım.

Howard Beale: I don't have to tell you things are bad. Everybody knows things are bad. It's a depression. Everybody's out of work or scared of losing their job. The dollar buys a nickel's worth, banks are going bust, shopkeepers keep a gun under the counter. Punks are running wild in the street and there's nobody anywhere who seems to know what to do, and there's no end to it. We know the air is unfit to breathe and our food is unfit to eat, and we sit watching our TV's while some local newscaster tells us that today we had fifteen homicides and sixty-three violent crimes, as if that's the way it's supposed to be. We know things are bad - worse than bad. They're crazy. It's like everything everywhere is going crazy, so we don't go out anymore. We sit in the house, and slowly the world we are living in is getting smaller, and all we say is, 'Please, at least leave us alone in our living rooms. Let me have my toaster and my TV and my steel-belted radials and I won't say anything. Just leave us alone.' Well, I'm not gonna leave you alone. I want you to get mad! I don't want you to protest. I don't want you to riot - I don't want you to write to your congressman because I wouldn't know what to tell you to write. I don't know what to do about the depression and the inflation and the Russians and the crime in the street. All I know is that first you've got to get mad. You've got to say, 'I'm a HUMAN BEING, God damn it! My life has VALUE!' So I want you to get up now. I want all of you to get up out of your chairs. I want you to get up right now and go to the window. Open it, and stick your head out, and yell, 'I'M AS MAD AS HELL, AND I'M NOT GOING TO TAKE THIS ANYMORE!' I want you to get up right now, sit up, go to your windows, open them and stick your head out and yell - 'I'm as mad as hell and I'm not going to take this anymore!' Things have got to change. But first, you've gotta get mad!... You've got to say, 'I'm as mad as hell, and I'm not going to take this anymore!' Then we'll figure out what to do about the depression and the inflation and the oil crisis. But first get up out of your chairs, open the window, stick your head out, and yell, and say it: "I'M AS MAD AS HELL, AND I'M NOT GOING TO TAKE THIS ANYMORE!"

Size işlerin kötü olduğunu söylememe gerek yok. Bunu herkes biliyor. Bu bir çöküş.
Herkesin işe ihtiyacı var. İşten atılmaktan öyle korkuyorlar ki.
Bir dolar bir nikel değerinde. Bankalar batıyor. Dükkân sahipleri tezgâh altında silah saklıyorlar.Punkçılar, sokaklarda dehşet saçmaya devam ediyor. Kimse
ne yapacağını bilmiyor. Ve bunun bir sonu yok. Soluduğumuz havanın yararı yok, yediğimiz yiyeceklerin de.Oturmuş televizyonu seyrederken bugün on beş cinayetin ve altmışüç suçun işlendiği söyleniyor.Sanki çok normalmiş gibi!

İşlerin kötü gittiğini biliyoruz.Kötüden de beter. Herkesdelirmiş! Her yerde, her şeyde öyle bir delilik var ki, artıkdışarı çıkamıyoruz. Evimizdeoturuyor ve giderek daha küçük dünyalar yaratıyoruz. Ve diyoruz ki: "Lütfen, hiç
olmazsa beni oturma odamda rahat bırakın. Televizyonum,tost makinem, başka bir şey istemiyorum. Ve hiçbir şey de söylemeyeceğim. Sadece bizi yalnız bırakın." Ama ben
sizi yalnız bırakmayacağım.Sizin delirmenizi istiyorum! Protesto etmenizi, isyan etmenizi kongre üyelerine yazmanızı istemiyorum, çünkü size ne yazmanızı söyleyeceğim,bilmiyorum. Çöküş ile, enflasyon ile, Ruslar ve sokakta işlenen
suçlar hakkında ne yapacağımı bilmiyorum!

Tek bildiğim, ilk önce kızmalısınız! "Ben bir insanım. Hayatımın değeri var."
demelisiniz! Şimdi, sizden ayağa kalkmanızı istiyorum.Hepiniz sandalyelerinizden kalkın. Şimdi ayağa kalkıp, pencereye doğru yürümenizi istiyorum. Pencereyi açın, kafanızı dışarı çıkarın ve bağırın. "Çok kızgınım ve bunadaha fazla dayanamayacağım."
Ayağa kalkın ve pencereye doğru gidin. Pencereyi açın ve başınızı dışarı çıkarıp bağırın:"Çok kızgınım ve buna daha fazla dayanamayacağım!" Bir şeylerin değişmesi lâzım.

Not: Çeviri benim değildir.

Van İçin Rock Geyiği

2011-10-24T22:07:00.002+03:00

Nerede yazsam bilemedim. Burayı kimse okumuyor buraya yazacağım. İki üç tane rezil Türk grubunun depremden fayda sağlaması kadar acınası bir durum yoktur gözümde. Aklı sıra deprem için konser verdirtip kendilerini tanıttıracaklar basına. Bana direkt öyle geldi. Milletin acılarından dahi para kazanılan bir devirde yaşıyoruz ne yapalım. Van için Rock'mış siz orada kendi cd'nizi de satmaya çalışırsınız.

Hepsini geçtim. Orada edilecek yardım kadar paranız yok mu? Toplayın kendi aranızda parayı gönderin madem. Millet ölmüş siz eğleneceksiniz. Tuhaf değil mi? Yolla paranı sonra konserini düzenlersin. Ayıp lan. Hayır herkes de iyi bir şey yapıyor sanıyor. Tuhaf

Hastaneye gitmemem

2011-10-23T19:07:00.001+03:00

Pazartesi öğleden sonradan sonra ne kadar çok sonra oldu değil mi? Her neyse pazartesiden beri okula gitmiyorum diyeceğim. Çok güzel bir şey. Böyle yatıyorum akşamlara kadar uyuyorum. Sonra arıyorum. Bir sorun oldu mu diyorum. Yok diyorlar. İyi ki gelmemişsin diyorlar. Mutlu oluyorum. Hayat ne güzel diyorum.

Spor yapmak

2011-10-19T01:41:00.003+03:00

Ağırlık kaldırırken düşünüyorum ulan ben bunu yapacak adam değilim. Tuhaf işte aslında üşengeçim bayağı ama en azından zaman geçiyor. Bir şeyler inceleyeyim artık ben burada değil mi? Boş boş yaz nereye kadar? Pazara kadar değil mezara kadar olabilir mesela.

Mezarlığa çiçek götürmek tuhaf değil mi? Ne yapmaya çalışıyorsun diye sormazlar mı? Mezarlık kasvetli olmalı değil mi? Çiçek ne alaka? Bahçeye mi dönüştürmeye çalışıyorsun. Adam oraya üzülmeye geliyor, bir diğer adam ölmüş zaten solucanlar götünde yuva yapmış. Kelebek görsen hoş olur mu? Bence olmaz. Hem albüm bile var "Kim öldüğünde çiçek ister?"

Uyandım da ne için?

2011-10-17T04:43:00.004+03:00

Kafam çok kaşındı bir kez daha banyoya girmek için uyandım. Sonra çıktım uyuyamadım. Windows 7 diyor ki "This copy of Windows is not genuine" umursamıyorum. Genuine dediğin nedir ki azizim? Şöyle şarkı yapıyor mesela gevur

"You will never be alone
As long as I am alive
You will never be alone
I'll stand the test of time

And I will forever stand so strong for you
I'm yours as long as I am alive..."

Bu ne lan diyorum ben de? Baştan sona pek fena sözler. Yok hep senin için varmışım da zartmış zurtmuş. Şarkı sözü yazacak olsam şöyle olurdu. Şöyle olurdu dedim bir bok yazamadım ama uğraştım hakikaten. Şarkı sözü yazamazmışım demek ki ama basit olacak şarkı sözü dediğin. Zaten şarkı da söz olmamalı Mozart söz yazmış mı şarkılarına yazmamış Kenan Doğulu yazmış ama ne yazmış Kenan Doğulu bilemedim ama Serdar Ortaç binlerce dansöz var demiş. Neyse yaz yağmuru gider gelir yüreğimeden(uydurdum sanki) daha iyidir.

Mozart demişken insan dediğin şunu dinlediğinde gözleri dolan varlıktır.

aksamlar aksamlar silinsin sabahlar

2011-10-17T01:22:00.000+03:00

aslinda yoruldum ben. uyandim erkenden. gittim elazigspor macina arkadasla 3 tane gol atti elazig. sonra hali saha macina gittim 13 5 yendik. sonra eve geldim bursaspor 2 1 yenildi. sonra ben dusundum allah allah. amma futbol dolu bir gun geciriyorum. bir de fifa mi oynasam? ama oynamadim counter strike oynadim. yillardir ara ara oynuyor ama hala beceremiyorum. hem yetenek hem azim olmayinca bir isin basarilmasi zor oluyor. simdi de yataktayim sabah yatakatim. uyuyacaagim ve uyandigimda her sey guzel olacak. ahaha guldum ben buna. sabah uyandiginda bir seyin guzel olma ihtimali yok ki uyaniyorsun sonucta. aslinda dusundum basin falan agridi da yattiysan vve uyandiginda gectiyse olabilir. diger turlu olmaz. sabah kalkmissin yani ne guzel olabilir ki? uyanmissin uyanmak kotu bir kere. ama surekli uyusak da uykunun tadini bilemeyiz. bilir miyiz ki? hayatta bilemeyiz bence. hayatta olmaz diyen yalak insanlari da hic sevmiyorum. sevilecek insan bir iki zaten bir iki az oldu bes on yaptim ben onu. sevilecek film yirmi otuz mesela. sevilecek cok sey var dunyada. ee uyuyayim daha ruyamda bilemedim kafiyeli bir sey yazmak istedim bulamadim.

Gregor Samsa - Ain Leuh

2011-10-16T08:05:00.003+03:00

Dirt roads, old cars, burnt oil, lovely hearts. All I breathe in, bleeds out, falls apart. Table cleared; dinner served - a modest start. Held back tears never felt pulled this hard. Dark skin, light hearts, unadorned, simple lives. I try to measure all my thoughts, all at once. And then things seem clear: we've been lost from the start.

Konuyu özetleyen şarkıdır bu beenim için. And then things seem clear =) Hemen suçu atarım. Kaçarım.

Mesela Sabah oluyor

2011-10-16T07:42:00.002+03:00

Mesela sabah oluyor. Her sabah oluyor. Her günün sabahı var. Küçükken bir şarkı vardı. Bu sabahların bir anlamı olmalı. Sevgiliden ayrılma durumu yok birileri gelsin diye de beklemiyorum ama yine de bir anlamı yok sabahların. Sabahladım mesela yine. Yarın sabahlayamayacağım pazar zira. Doğrusu sabahlarım ben. Niye yazıyorum ki? Bilmiyorum can sıkıntısı. Çok uğraştım didindim bir baltaya sap oldum gün sonunda diyebilmek için.
Mesela bir film izledim.
-Nasıldı Muhsin bey?
+Böyle delilikli, baleli bir filmdi.
-Beğenmediniz yani?
+Yok beğenmedim
-Neden?
+Bir oyunculuk güzeldi o kadar.
-Bozdu diyorsunuz Darren Aronofsky?
+Bozdu bence
-Ama millet çok seviyor. Siz The Wrestler'ı da sevmemiştiniz marjinal misiniz nesiniz?
+Kırıldım, gidiyorum.

Mesela Diablo 3 çıkacak ama oynayasım da yok. Oysa ki masaüstüm resmim ama bilmiyorum. Böyle bir sıkıntı var içimde. Herkeste de olur o sıkıntı. Okuyan kişi varsa tabii senin de var değil mi o sıkıntı içinde. Her neyse rastgele bir şeyler yazacağım bundan sonra desem kaç bininci deyişim olur.

Oyunlar var, filmler var, müzikler var, kitaplar var. Tek yapabildiğimizse var olanı almak. Var etmek güzel olurdu aslında. Yeteneğiniz yoksa çok normal zira çok az bir kısmın yeteneği var. Peki ben niye o kısımda değilim? Kader işte Allah'ın işi. Eee ayıp oldu bence. Hmm bilemedim.

Bitsin en iyisi bu yazı. Ben de sabah uyuyayım. Akşam kalkayım. Maça gideyim izleyeyim, sonra maç yapayım. Maç yapmak için para vereyim ondan önce. Sonra eve geleyim. Film izleyeyim. Sonra bakınayım bakınayım bakınayım. Mouse imleciyle simgeleri tutup sağa sola bırakayım. Oyun oynayayım. Amma boş adamım diyeyim. Yarın da hastaneye gitmem lazım diyeyim. Kalkayım sabahın yine anlamı olmasın. Güleyim eğleneyim geçeyim gideyim.

Sorun sende değilse kimde?

2011-10-04T01:08:00.003+03:00

Sorun sende değil bende cümlesini o kadar çok duyduk ki televizyonlardan gerçek hayatta duymaz olduk. Artık ilişkiler biterken kimse sorun sende değil bende demiyor. Hatta ilişkiler biterken sorun bile aranmıyor. Genelde sorun da olmuyor hani. Öyle bitiyor. Bunu fark ettim ben şu sıralar. Birilerinde sorun olmalı oysa ki değil mi?

Keşke bir şeyler yazabilsem yine çok kötü olsun her zamanki gibi ama en azından zaman geçsin. Zaman geçsin gitsin Elazığ'da. Acaba bir X noktası belirleyeceksin hayatına ve o ana döneceksin deseler kaç yıl geri dönerdim ki? Her 24 yaşıma geldiğinde yeniden bir X noktası seçebilsem o zaman doğru olanı yapabilir miydim ki? Galiba şu an sorsalar ne zamana dönmek istersin diye lise biri seçerdim. Daha önceden hata yapmadığımdan değil o kadar eskiyi hatırlayamadığımdan.

of

2011-06-13T22:20:00.004+03:00

http://www.abconcerts.be/en/abtv/p/detail/explosions-in-the-sky

Bu da konser. Bunu indirebilecek olan varsa nasıl yapıldığını anlatırsa kendisine yemek ısmarlayacağım.

Sınavlar

2011-06-13T22:10:00.004+03:00

İlle bir şey olacaksın dediler
Oysa ki benden mükemmel bir hiç olurdu
Anlamayınca
Demeyi bırakıp
İlle bir şey olacaksın diye emrettiler

Tabutta Rövaşata

2011-01-16T04:24:00.004+02:00

İlk izlediğim zamanı hatırlıyorum da Atv sabaha karşı 1'de yayınlamıştı. Küçüktüm, daha yeni yeni sinemaya aşinalığım başlıyordu. Tabutta Rövaşata'nın ismi saçma gelmişti.Şimdiyse daha güzel bir isim bulunamaz diyorum. Böylesine güzel bir film iyi ki var.

İnsani ilişkiler

2011-01-15T04:12:00.002+02:00

Tuhaf ilişkiler tabii bunlar mesela zerre değer vermediğim insanlar var hatta şöyle etrafıma bakıyorum değer verdiğim insan 3-5 tane. Ancakbu değersiz insan sürüsüyle yaşamak zorundasın neden çünkü öyle sabah hastaneye falan gitmek zorundasın başka şansın yok. İstediğim kadar kasayım yine bir 3-5 saat insanların yüzünü görmek zorundayım. Her zaman bulduğumda koşa koşa eve gitmemi tuhaf karşılayıp niye süreki kayboluyorsun diyorlar? Ben de hastaneyi sevmiyorum. Evet hastanede durmayı sevmiyorum ama mekanı anlamlaştıran insanlarmış. Bir çok kişiyi görmemek, muhabbet etmemek için koşa koşa evime geliyorum aslında. Bir arkadaş dediydi ki "Şehir insanı boğunca ya derbeder oluyorsun ya inek" Keşke inek olsaydım da bir an önce şuradan kurtulsaydım; kurtulsaydımdan kastım sadece değişikliğe ihtiyacım var. Bir yerde 4 seneden fazla durmayı sevmiyorum.

Ukalalık olacak ama 4 senenin sonunda insanlar onlara ihtiyacım olmadığını hatta kendilerinin benim nezdimde hiç bir önemleri olmadığını kavrayıp beni sevmemeye başlıyorlar. Oysa ki ben sevgiye muhtaç ufacık radyasyon emen bir kaktüsüm. Benimle konuşmanız, sulamanız ayrıca güneşi sevdiğimden ötürü pencerenin kenarına koymanız gerekiyor. Oysa siz benim sizi sevmediğimi anlayınca beni sevmeyi bırakıyorsunuz. Ayıp ediyorsunuz, sizi radyasyondan koruduğumu unutuyorsunuz.

İlahi Atatürk

2011-01-10T02:09:00.003+02:00

19 gün sonra çok önemli bir sınavım olduğundan mütevellit her gün, en az 8 saat ders çalışma sözü verdim. İlk günümde, hastanede pediatri sınıfından hepinize selam ederim.

5-6 saattir hastanede olunca insan acıkıyor haliyle. Ben de 24 saat açık hastane kantinine gittim, masalarda uyumaya çalışan insancıkları gördüm ve tost söyledim. Eğer bir şehirde akşam dışarıda kaldıysanız ve otele verecek paranız yoksa sabahlamanın en sıcak yolunun hastane kantinlerinden geçtiğini söyleyeyim. Tabii arada ağlamalar, bağırmalar falan olabilir ama sonuç olarak ölen tanıdık değil. Biz de bir gün öleceğiz diyerek dur kan vereyim insanların hayatını kurtarayım duygusallığında değilseniz hastane kantinleri sizin için birebir. Git gide boş bir yazıya doğru gidiyor ama durun bakın şimdi dolduracağım zaten kısa olacak, hiç acımayacak. Kantinde çikolatalı süt ve tostumu yerken duvarda asılı olan Lösev posterini gördüm. Lösev, hepinizin bildiği gibi; lösemiyle savaşıp, para toplamak için son derece duygu sömürücü reklamlar yapan vakıf. Tabii yaptıkları mühim bir iş olabilir ama umrumda değil zira dernek benim değil.

Efendim Lösevciler bu sefer posterlerinde kel bir çocuğun fotoğrafı ve "yardım etmezseniz ölecek" temasını değil de Atatürk fotoğrafı ve Atatürk'ün cümlesini kullanmayı tercih etmişler. Posterin en altındaki "2011 Lösemiyle savaş yılı" yazısını okuyana kadar gayet Türk İş Kurumu'nun posteri sandım. Zira cümle şu:

"Çalışmadan, yorulmadan, üretmeden rahat yaşamak isteyen toplumlar; önce haysiyetlerini, sonra hürriyetlerini ve daha sonra da istiklal ve istikballerini kaybeder"

Lösev ile tamamen alakasız olan bu cümleyi okuyunca tüm tost boyunca düşündüm -yaklaşık 2 dakika- ve kısa bir sorum olduğunu fark ettim. Benim gibi üşengeçler için mühim olan bu soruyu cevaplayana yıldızlı pekiyi vereceğim. Çalışmadan, yorulmadan, üretmeden rahat yaşama hürriyeti yok mudur bu dünyada? Hepsi birbirine bağlı mıdır? Nedir, nasıldır? Haysiyet nedir, kaybedilse ne olur? Son olarak uykum geldiğinden dolayı atam atam sen kalk da ben yatam adlı şiiri kendisine Elazığ'dan yolluyor yazıya son veriyorum.

MFÖ'nün tam ortasındayım yağmurun adlı şarkısı da ne güzeldir. Asansöre bindiğimde bir anda aklıma geldi.

Kısa kısa hikaye

2011-01-08T01:17:00.012+02:00

Aslında ayrılalı çok oldu, nereden baksan 5 saat keşke hep beraber olsak
Aslında ayrılalı çok oldu, nereden baksan 10 saat keşke hep yakınlarımda olsa
Aslında ayrılalı çok oldu, nereden baksan 1 gün keşke istediğim zaman görebilsem
Aslında ayrılalı çok oldu, nereden baksan 7 gün ama nedense hiç özlemedim.
Aslında daha yeni ayrıldık sayılır ama tamamen unuttum yaşadıklarımızı.

Böyle yazmıştı günlüğüne. Şimdiyse ayrılmalarının üstünden 6-7 yıl geçmesine rağmen tamamen unuttum diyemiyordu. Herhangi bir şeyi tamamen unutma olasılığı zaten yoktu ama en azından aklına sadece istediği zamanlar gelmesini istiyordu. Porcupine Tree - How is your Life Today? dinlediğinde aklına gelmesi normaldi, kaldırımda ona benzeyen bir kadın gördüğünde beraber yaşadıklarını hatırlaması da normaldi ama film izlerken, kitap okurken bir anda aklına düşmesi çok sinir bozucuydu. Yıllar geçmişti ve yıllardır açmadığı günlüğüne bu sefer şöyle yazdı:

"Aslında ayrılalı çok oldu ama bir türlü unutamıyorum."

Günlüğü çekmecesine koydu, karısını öptü ve uyumaya çalıştı. Hayatı hep izlediği filmlerdeki, okuduğu kitaplardaki gibi olmuştu. Hiç bir heyecanı yoktu, heyecanı seven biri değildi ama olacakları her seferinde önceden tahmin etmesi artık sinir bozucu geliyordu. Bu sefer dedi, bu sefer söz veriyorum tahmin ettiğim gibi olmayacak ve tüm bu zinciri kıracağım.

Sabah işe gittiğinde patronundan 3 günlük izin istedi; tahmin ettiği gibi patronu nedenini bile sormadan reddetti. İnsanı her şeyi yaptıracağına inandıran romanlardaki gibi istifasını veremedi. Masa başına geri dönüp telefonu açtı, telefonu kapattı, ayın sonu yaklaşmasına rağmen hedeflenen satış sayısından çok uzak olmanın verdiği sıkıntıyla verdiği sözü tamamen unuttu. Telefona daha sıkı sarıldı. Sesini daha inceleştirip, en ikna edici ses tonuyla "Merhaba" dedi. Gün bittiğindeyse yeniden aklındaydı ama hiç zamanı yoktu. Hafta sonuna kadar beklerim dedi kendi kendine.

Cuma günü gelmişti. Her çalışanın en sevdiği gün, bir sonraki günün boş olduğunu bilmenin verdiği ve yıllar boyu geçmeyen o tatlı duygu. İş çıkışı eve geldiğinde o kadar yorgundu ki uğruna canını verebileceği takımının maçını dahi izleyemeden uyuya kaldı. Uyumadan hemen önce şöyle dedi: "Yarın mutlaka başlayacağım onu aramaya." Cumartesi gününe mutfaktan gelen mükemmel tost kokusuyla başladı. Doğum kontrol hapı kullandığını zannettiği ama kendisine 2 ay önce hamile olduğunu açıklayan 3 yıllık karısını öptü ve masaya oturdu. Çocuk istemiyordu ama hiç bir şey diyememişti. Zaten hiç bir zaman, hiç kimseye içinde istemiyorum fiili olan bir cümle kurmamıştı. Mutlu değildi, karısını sevmiyordu sadece ihtiyaç duyuyordu ama kapıyı çekip gidemedi. Karısını öptü, kahvaltı için teşekkür etti ve televizyonu açtı. Haberlerde şunu bekliyordu "Tahir'in 6 yıl önce ayrıldığı Merve çok mutsuz ve hala Tahir'i bekliyor." ya da "Tahir'in 6 yıl önce ayrıldığı Merve dün evinde mutsuz bir şekilde bulundu" ama hiç bir kanalda ne ondan ne de Merve'den bahseden vardı.

Yıllar geçti ama Tahir hiç bir zaman Merve'yi arayamadı. Bir kızı bir de oğlu oldu, evliliklerine karşı çıkan kayınbabasının şirketine torun sevgisi sayesinde müdür oldu, güzel bir evi hatta 15 yaşından beri istediği 79 model bir Fiat Spider'ı oldu. Tahir ilk çocuğu doğana kadar Merve'yle herhangi bir yerde karşılaşma umudunu korudu ama hiç bir zaman Merve'yi aramadı. Hayatın onu şaşırtmasını ve Merve'yi bir anda karşısına çıkarmasını, otobüste uyandığında yanında oturanın Merve olmasını bekledi ama öyle olmayacağını tahmin ediyordu işte bu yüzden Tahir hiç bir zaman Merve'yi arayamadı ve ilk çocuğunun üçüncü yaş gününde günlüğüne şöyle yazdı:

"Aslında baba olalı çok oldu ama hala ilk günkü gibi hissediyorum."

"I have the money, I have the power"

2011-01-07T23:23:00.008+02:00

Para önemli tabii, para demek güç demek hem de çok çok uzun yıllardan beri böyle demek. Peki güçlü olsam ne fark edecek? Eskiden şöyle derdim bana piyangodan para çıkarsa yarısıyla fakirlere yardım edeceğim. Şimdi şöyle diyorum bana piyango çıkarsa kimseye zerre yardım etmeyeceğim. Kenya'da açlıktan ölen, Çin'de 20 saat çalışıp 1 dolar alan adam hiç içimi sızlatmıyor. Şu an çok param olsa istediklerimi yapabilme gücünü elde ederdim. Oysa ki bana paradan hiç bahsedilmemişti küçükken. Şöyle öğretildi: "Her istediğini yapabilirsin,tek yapman gereken karar vermek. Karar vermek yapmanın yarısı eder." Aynı şeye onlarca kez karar verdiğim oldu ama o karar verdiğim şeylerin yüzde birini bile tamamlayamadım. Çünkü yeteri kadar param yoktu, paramın olması için ya çalışmalıydım ya da beni seven insanların istediği gibi davranmalıydım. Çalışmak çok zordu ve bende kendi param oluncaya kadar karar verdiğim şeyleri erteledim. Bugünün işini yarına bıraktım.

Bazılarınız diyordur paraya ihtiyaç yok ki; Christopher McCandless gibi olabilirsin. O dediğiniz durum 100 yılda bir gerçekleşiyor. 100 yılda yaşayan milyonlarca insan arasında 3-5 kişi oluyor ve o mükemmel başakldırışı; Sean Penn gibi hayatını Haite'deki fakirlere yardım etmeye adayacağını anlatan insanlara film yaptırıyorlar. Tabii filmi Sean Penn çrekince şöyle demiştim: Ben de yapabiliim yarından tezi yok ben de vuracağım kendimi yollara ama öyle olmadı. Onların istediği bu. Beni yapabileceğime inandırıp sonra yapamayacağımın farkına vardırıyorlar. Mutsuz bir nesil yetiştiriyorlar. Er geç hepimiz fark edeceğiz bunu. Kimimiz şimdi fark edecek, kimimiz 40 yaşına gelmesine rağmen 20 sene daha çalışması gerektiğini anladığında fark edecek.

Evde bilgisayarımın karşısında oturuyorum, doğaya dönmek hiç bir zaman bana göre değil. Theodore Kaczynski'nin söylediği gibi doğaya dönmeliyiz falan triplerinde de değilim. Seviyorum bilgisayar karşısında zaman geçirmeyi farkındayım bu durumun tuhaflığını hatta kendi yaşıtlarımı deney hayvanı gibi görüyorum sanki toplumsal bir deneye tabii tutulmuşuz da sonuçları 100-150 yıl sonra açıklanacak. Akşam Pink Floyd dinleyip gece Fight Club izleyip sabah okula giden bir nesiliz. "Evet, hocam haklısınız"

Kimse bana eğitim sistemi berbat falan demesin zira berbat olmayan eğitim sistemi yoktur. Buyrun tanıma bakalım

eğitim

a. 1. Çocukların ve gençlerin toplum yaşayışında yerlerini almaları için gerekli bilgi, beceri ve anlayışları elde etmelerine, kişiliklerini geliştirmelerine okul içinde veya dışında, doğrudan veya dolaylı yardım etme, terbiye:

Tanım sakat değil mi? Toplumun devam etmesi için benim eğitilmem gerekiyor. Beni birileri eğitmezse toplumdaki yerimi almam için gerekli bilgiyi alamazmışım öyle diyor TDK. Mazallah farklı bir bilgi alırım da toplumu yıkarım. Hee bir de şöyle diyor "doğrudan veya dolaylı yardım etme" Aile ve tüm okul hayatımda aldığım eğitim hayatımın hiç bir alanında mutlu olmama yardımcı olmadı. Tüm aldığım eğitim nasıl para nasıl kazanacağımın üzerineydi. Nasıl para kazanacağımı öğrettiler bana BMW'nin ne kadar güzel bir araba olduğunu, çatı katında penceresi olan müstakil evin ne kadar mükemmel olduğunu, ağaç evlerin ne kadar eğlenceli olduğunu gösterdiler. Ben de dedim ki evet ben de para kazanmayı öğreneceğim, bir arabam olacak çocuğumun ağaç evi olacak.

Her istediğimi yapabilirim dedim. Anarşik filmler izledim herkesin çok kolay ulaşabileceği; Fight Club izledim şöyle dedi bana oradaki yakışıklı adam ben kredi kartı limitim değilmişim. Bir gün ölümden korkmayı bırakırsam sonuna kadar dibe batıp tüm umudumu kaybedersem her istediğimi yapabilirmişim. Bense aradan yıllar geçtikten sonra: "böyle diyorsun ama zaten şu anki düzen hiç bir şeyimi kaybetmesem de her istediğimi yapabileceğimi söyleyip duruyor ve istediklerimin hiç birini yapamıyorum. Her şeyimi kaybettikten sonra yapacağımın garantisi var mı? Varsa kaç aylık? Parça garantisi mi yoksa tümüyle mi iade alıyorlar acaba? Kurgu güzeldir tabii ama gerçek de acıdır.

Bir başka kitabında "Ebeveynler toplumun en büyük uyuşturucusudur." ya da böyle bir şey diyor Chuck reis. Okuduğum tüm kitaplarında seveni olmayan insanları anlatıyorsun, aldatılan, kandırılan ya da hikayenin ortasından giriyorsun hiç bir seveni olmayan. Oysa ki öyle olmuyor bizi anne babalarımız sevdi ve sevmekle bize en büyük kötülüğü yaptılar. Senin o güzel film ve kitaplarını okuyabilmek için anne babamın bana verdiği paraya ihtiyacım var çünkü çalışmak çok zor ve üşeniyorum. Yani şu her şeyi yapabilirsin bokunu maalesef yemiyorum. Hayata karşı hiç umudum yok tüm hayatım boyunca mutsuz olacağımı biliyorum senin tabirinle dibe batmış durumdayım ama tüm dünyayı temin edebilirim bu konuda hiç bir şey yapmayacağım.

Sen o kadar yazdın da ne oldu? Belki şöyle dedin bunları yazmak bana iyi para kazandırır. Belki de dedin ki ben bunları yazarsam dünyayı değiştirebilirim yüzlerce Timothy McVeigh yetiştirebilirim ama öyle olsaydı Dövüş Kulübü'nün 10. yılı özel tişörtü yaptırmazdın değil mi? Keşke roman değil de otobiyografi olsaydı tüm o yazdığın gaz kitaplar. Evet Seaatle'a sana bağlanıyoruz Chuck reis; "now You've got the money, you've got the power. And then what?"
Ben Chuck olsam şöyle derdim şimdi otun en kalitelisini tüttürüyor, kadının en güzelini beceriyor, gençlerin arasında ilah gibi karşılanıyorum and then what mı eee öleceğiz and then what'ı mı var.

belki de hayat aşağıdaki gibidir de ben tutturamıyorumdur. kim bilir?

"you know what? I get up every morning...I got signs posted up all over my walls. one says, "today is gonna be the best day of your life. smile." because sometimes you have to help yourself. put up signs that say, "today is gonna be a good day in my life. smile at everybody. I'm gonna have fun. I'm gonna do this better or that better." let me tell you somethin, you're only gonna be here ONE TIME. so get the most out of it."

Güzel bir parçayla bitirelim. Yine post-rock

sözler:
In a house, silent by night, I can still hear you, and your laugh
Thoughts of what I have lost, keeps me awake, quiet, I can still hear you
Fractures - of colors, longing for you
Silent night, holding my breath, I can still hear your voice, though it's fading
Mild winters, and the landscapes we built, in snow
In a house, silent by night, I can still hear you
Longing - for colors - fractures - of you

Yeniden başladım yazmaya

2011-01-07T01:14:00.010+02:00

"Existence. Well, what does it matter?
I exist on the best terms I can.
The past is now part of my future,
the present is well out of hand."

Bu güzel filmi bize önerdiği için Ercan arkadaşımıza teşekkür ediyoruz. Filmimizin adı Control ve Joy Division vokali Ian'i anlatıyor. Film hakkında bir şeyler yazacak değilim; ileride başka filmler hakkında yazılar yazabilirim ama şu an çok daha büyük sorunlarımız var. Mesela ne gibi? Üstteki videoda söylediği gibi: "Eksistıns vat das it medır?" Joy division'i biraz sevseydim ki sevmememdeki tek suç joy division'ın kendisidir zira bana kalırsa pek bir kötü müzik yapıyorlar. Her neyse sorun bu değil. Filmde anlatılan Ian Curtis'i ciddi ciddi kendime benzettim. Filmde hayatı birebir anlatılmamış fakat senaryonun çok büyük bir kısmı hayatına sadık kalınarak yazılmış; ufak tefek ayrıntılar hariç.

Her neyse bu yazıya başlangıç şeysimize dönelim. Var olmak, ne önemi var ki? Felsefe okumayı hiç sevmedim ki Sofi'nin Dünyası çok büyük olduğundan dolayı onu bile bitirebilmiş değilim; o kadar uzağım yani felsefe okumaya. Ne düşündüğümü biliyorum; hayata karşı duruşum belli sırf bunun adı ne diye öğrenmek için uğraşmak bana tuhaf geliyor. Felsefe bu değil falan diyecekseniz ehh tabii bu olmayabilir dediğim gibi okumadım etmedim ama bana göre felsefe dediğin budur. ve siz bana her ist'le biten bir kelime kurduğunuzda üşendiğinizi düşünüyorum. hangi istsiniz umrumda değil. karşı tarafı bilgiyle ezme amacınız değilse hangi ist olduğunuzu anlatın uzun uzun. ben şöyle düşünüyorum deyin, bence böyle olmalı deyin; benden beklemeyin sizin o söylediğiniz terimi araştırmamı zira sizin ne olduğunuz umrumda değil. her neyse konudan bayağı bir uzaklaştım ve türkçenin mükemmel ikilemesi demek istediğimi kullanarak devam ediyorum. Demek istediğim; tüm sevdiklerim ve ben bir gün yok olacağım. Eee diyor insan peki ne anlamı var? Hiç bir anlamı yok sadece intihar etmek için özel bir şey yapmıyoruz da bekliyoruz. Şöyle ki dindar kesimin ecel diye bahsettiği duruma ben gecikmeli intihar diyorum. Fountain'deki doktor abimiz gibi Death is a disease and i will find a cure durumu tabii ki söz konusu değil ki söz konusu olsa da bunu okuyan adam ölümün tedavisini falan bulamaz ama bilmiyorum. Yaşıyorsun ölüyorsun çok saçma değil mi? Hani depresiflik, ergenlik duyguları değil bahsettiğim. Yaşlı bir dede girse rüyama yarın mı ölmek istersin yoksa 20 yıl sonra mı diye sorsa yarını seçerdim. Amerikan filmlerinin bize sürekli empoze ettiği "daha yaşanacak çok şey var" durumu maalesef yok. Zira onların size öğrettiği şekilde hissediyorsunuz, onların size öğrettiği şekilde yaşlanıyorsunuz; bunu bilseniz de fark etmiyor. bunları yazabildiğime göre ben biliyorum, görüyorum olanları ama artık öyle bir şartlı refleks oluşmuş ki elimden hiç bir şey gelmiyor. o kırılma noktalarında hep aynı tepkileri veriyor; normalliğin deliliğini yaşıyorum.

what does it matter? Herkesin daha önce defalarca yaşadığı şeyleri; yani milyonlarca kez yaşanmış durumları, milyonlarca kez hissedilmiş duyguları bu 75 yıllık dönemde benim hissetmemin ne önemi var? Sizin hissetmenizin ne önemi var? Kimsenin yapamadığı bir şey yapamayız ama tüm dünyanın yaptığı şeyleri yapmasak en azından. Bahsettiğim marjinal olma tutkusu değil; yaşlandıkça her şeyi yaparım gazı hiç bir bok yapamayacağıma dönüşmeden önce en azından birilerine anlatacak bir şeyleri olsun istiyor insan.

de kullanmayı bilmiyorum; uğraşmayacağım da zira hepsini istemsiz olarak ayrı yazıyorum. dilbilgisi falan umrumda değil herhangi bir edebi kaygım da yok. buraya bunu neden yazdığımı da bilmiyorum. "heyyy beni fark edin ben burdayım" durumunu aşalı bir kaç sene olmuştu ama yeniden geldi galiba ama eskisinden farklı olarak kendimi kabul ettirmek ya da "hey ben burdayım ve süperim" mesajından çok "hey ben burdayım, bunu yazan da benim" diyerek sadece yazmak için yazacağım. ne birilerinin beğenmesi umrumda ne de saygı duyduğum insanların gelip okuması zira yazının ana fikri what does it matter? hem senede on kitap okuyup; dilbilgisi kurallarına uyduğumu zannetmek ve senede üç kitap okuyanlar tarafından beğenilip; güzel yazdığını zannetmek sadece farkında olmamaktır.

güzel bir parçayla veda edelim:

yarın görüşmek üzere.

2010'un özeti

2011-01-01T03:56:00.000+02:00

İlk bir kaç ayı hariç bok gibiydi.

Unutuluyor

2010-11-01T23:11:00.003+02:00

Bir zamanlar seviyorum dediklerimin
Sadece isimleri kaldı

Hayır, uğraşıyorum yüzleri canlandırmak için ama olmuyor. Sadece isimler kalmış anıları hatırlamaya çalışıyorum o da tam olmuyor. Kendi kendime geçmiş yaratıyorum; bir iki şarkı geliyor aklıma evet diyorum evet bu şarkının anlamı vardı. Sonra uğraşıyor fotoğrafını buluyorum, ama ne şarkı bir şey hissettiriyor ne de fotoğraftaki sadece tanıdık gelen yüzler hatırlamama yardımcı oluyor.

Tamamen unutulmak değil
Benim unutmam rahatsız ediyor

Şöyle de özlü söz oluşturdum. Rüyayı baştan yaşaman, onu değiştireceğin anlamına gelmez.

2010-10-24T18:21:00.003+03:00

Bir şeyleri yazdıktan sonra yazdıklarını beğenmek bu kadar zor olmamalı. Şöyle cümle kurabilmeliyim:

"Tahir durdu."

Bu kadar basit ve yalın her şeyi anlatan sonra devamını getirmeli:

"Hiç kimseden bir farkı olmadığını anladı."

Ne hissettiğini anlatmalı. Berbat benzetmelerle değil, direkt ne düşünüyorsa onu yazmalı:

"Bir fark yaratmak istediğini ama asla uğraşmayacağını da biliyordu."

İşte yine gidiyorum

2010-09-13T04:45:00.003+03:00

Etrafımdakiler beni üzmüyor diye birey olmaktan vazgeçtim. Kayboldum, dağıldım hatta aynada ben kimim diye sormayı bile bıraktım ama yine de gidiyorum.

La pianiste

2010-04-28T02:47:00.005+03:00

"-Adomo'nun yazdığını okudunuz mu? Schumann'ın Do Majör Fantezisi üzerine.
- Hayır.
-Alacakaranlığından bahsediyor.Mantığını kaybetmiş Schumann'dan değil, hemen öncesinden. Tam öncesinden. Aklını kaybetmekte olduğunu biliyor,acısını derinlerde hissediyor ama son bir kez tutunuyor. Bu tamamen yitip gitmeden önce,kendini kaybetmenin ne olduğunun hala bilindiği bir an."

Yazasım var

2010-02-23T20:54:00.003+02:00

Bir şeyler yazasım var ama ne olduğunu bilmiyorum. Ben de şu an olduğu gibi sadece yazıyorum. Sorunlarım var ne olduğunu da biliyorum ama çözmek için uğraşmıyorum. Tam şu anda olduğu gibi hiç bir şey yapmadan beklemeyi tercih ediyorum. Çok dingin bir uyuşukluğun içerisinde hani tunakiremitçiler nasıl der -heh buldum- yüzüyorum. Bunu yapmalıyım şunu yapmalıyımların hepsi son kullanma tarihini tüketti ama yine de bilinen geçmiş zaman çekimine girmeden öylece beynimde dolaşmaya devam ediyorlar.

Bach - Toccata et fugue BWV 565
Yükleyen Quarouble. - Yüksek çözünürlüklü video keyfini yaşayın!

Füg olsam mesela

Terre Palladiane

2010-02-23T20:48:00.006+02:00

Efendim ucuz ama kaliteli bir şarap ile karşınızdayız. Terre Palladiane fiyatına göre oldukça iyi işler başarıyor ve damakta hoş bir tat bırakıyor. İtalya'nın güzide Rondinella ve Molinera üzümlerinden yapılan bu şarabı tavsiye ediyorum.

Fiyat:17,5(Yanlış hatırlamıyorsam)
Üretim: 2003
Alkol Oranı: 12
Koku: 3 / 5
Tat: 3 / 5
Fiyat/Performans: 5 /5
Genel: 3 / 5

Sevgililer Günü

2010-02-14T20:15:00.009+02:00

Ortaokulda kompozisyon derslerinde hocalarımız şöyle derdi: "Başlık konuyla alakalı olsun."

Başlık konuyla alakalı değil zaten sevgililer günüyle ilgili bir şey yazacağımı bekleyen birileri varsa yazıklar olsun. Beni hiç tanıyamamıştır. Peki bu yazı ne hakkında olacak? Hiç bir şey hakkında olmayacak.

Kitabın tekinde duygusuzluğuyla övünen bir karakter vardı. Şu sıralar her sayfa geçişimde kendisiyle kendimi bağdaştırıyorum. Oysa diğer karakteri kendimle bir tutmalıydım. Pediatri stajı yapıyoruz. Nam-ı değer Çocuk Hastalıkları. Böyle minik minik çocuklar var. Hepsi de hasta ve berbat kokuyor. Bir çok arkadaş hanimiş de hanimiş diyerek muayene ediyor. Benimse tek istediğim kazasız belasız stajı geçebilmek. Merak ettiğim o berbat koku içerisinde doktorlar nasıl durabiliyor? Bok kokusu değil, çiş kokusu değil bildiğin pislik kokuyor. Aylardır yıkanmamış insanlar var, konuştuklarından bir kelime anlamıyorum. Bana kalırsa ölmelerinde bir mahzur yok.

Genelde üstteki gibi düşünüyorum. Bazense gerçekten acıdığım oluyor. Şöyle bir çocuğunuz olduğunu düşünün. Yürüyor, oynuyor sapa sağlam hatta dost meclislerinde turp gibi maşallah diyorsunuz. Sonra bir anda dengesini yitirmeye başlıyor, yazı yazamıyor. Sonra yatalak oluyor ve ölümü bekleniyor. Kendini bir film karakteriyle özdeşletir deseler hiç düşünmeden Rick(Casablanca) derdim.

Düşündüm de sevgililer günüyle ilgili bir yazı yazsam daha iyiydi. Neyse artık, bir daha ki seneye.

"Yaşadım Diyebilmen İçin" demiş

2010-01-26T22:05:00.004+02:00

Nazım Hikmet yazmış, yaşamak şakaya gelmez diye. Bakıyorum da etrafıma yaşamak çok güzel şakaya geliyor be. Hani o iğrenç duygu sömürülerine girip hızlı araba kullananları, sorumsuz yayaları ya da ne bileyim ilaçlarını almayan hastaları demeyeceğim. Şu 3. kattan atlayayım eğer ölmezsem diyenler, şu ilaçlar beni öldürmezse yaşamam lazım ya da şu kurşun ya da kan kaybı diyenleri de kast etmiyorum. Kendim belki de biraz sizsinizdir bahsettiğim. Herkes büyük bir ciddiyetle yaşıyor bir sincap gibi olmasa da. Herkes bir şeyler başarmak istiyor. Sokakta yatan şarapçı abiden derslere giren profesörlere kadar herkes büyük bir ciddiyetle şakaya alıyor yaşamayı. En güzeli ya da belki de en kötüsü artık üzüntüler de mutluluklar gibi kısa sürüyor. Yarın ölecekmiş gibi yaşayacaksın denir ya yok yok Nazım demiş doğrusunu: "Hiç ölmeyecekmiş gibi yaşamalı insan."

YAŞAMAYA DAİR
1

Yaşamak şakaya gelmez,
büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın
bir sincap gibi mesela,
yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden,
yani bütün işin gücün yaşamak olacak.

Yaşamayı ciddiye alacaksın,
yani o derecede, öylesine ki,
mesela, kolların bağlı arkadan, sırtın duvarda,
yahut kocaman gözlüklerin,
beyaz gömleğinle bir laboratuvarda
insanlar için ölebileceksin,
hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için,
hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken,
hem de en güzel en gerçek şeyin
yaşamak olduğunu bildiğin halde.

Yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı,
yetmişinde bile, mesela, zeytin dikeceksin,
hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil,
ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için,
yaşamak yanı ağır bastığından.

1947

2

Diyelim ki, ağır ameliyatlık hastayız,
yani, beyaz masadan,
bir daha kalkmamak ihtimali de var.
Duymamak mümkün değilse de biraz erken gitmenin kederini
biz yine de güleceğiz anlatılan Bektaşi fıkrasına,
hava yağmurlu mu, diye bakacağız pencereden,
yahut da sabırsızlıkla bekleyeceğiz
en son ajans haberlerini.

Diyelim ki, dövüşülmeye deşer bir şeyler için,
diyelim ki, cephedeyiz.
Daha orda ilk hücumda, daha o gün
yüzükoyun kapaklanıp ölmek de mümkün.
Tuhaf bir hınçla bileceğiz bunu,
fakat yine de çıldırasıya merak edeceğiz
belki yıllarca sürecek olan savaşın sonunu.

Diyelim ki hapisteyiz,
yaşımız da elliye yakın,
daha da on sekiz sene olsun açılmasına demir kapının.
Yine de dışarıyla birlikte yaşayacağız,
insanları, hayvanları, kavgası ve rüzgarıyla
yani, duvarın ardındaki dışarıyla.

Yani, nasıl ve nerede olursak olalım
hiç ölünmeyecekmiş gibi yaşanacak...

1948

3

Bu dünya soğuyacak,
yıldızların arasında bir yıldız,
hem de en ufacıklarından,
mavi kadifede bir yaldız zerresi yani,
yani bu koskocaman dünyamız.

Bu dünya soğuyacak günün birinde,
hatta bir buz yığını
yahut ölü bir bulut gibi de değil,
boş bir ceviz gibi yuvarlanacak
zifiri karanlıkta uçsuz bucaksız.

Şimdiden çekilecek acısı bunun,
duyulacak mahzunluğu şimdiden.
Böylesine sevilecek bu dünya
"Yaşadım" diyebilmen için...

Nazım Hikmet Ran

Böyle güzel şiirler varken bir mısradan öteye gitmiyor şiirler.

Eski yazılanlar

2010-01-14T14:00:00.009+02:00

Eskiden ergenliğin verdiği gazla mı yazardım yoksa daha başka bir şey miydi bilmiyorum ama artık ne yazdığım ne de yazılan hiç bir şey güzel gelmiyor. Sanki hepsinde bir eksiklik var.
Bir arkadaşım "Abi eski yazılarımı okuduğumda neredeyse kendimden utanıyorum" derdi. Ben de "Oğlum, niye takıyorsun bu kadar aman boşver" diye karşılık verirdim. Şimdi eskiden yazdığım her şey o kadar komik geliyor ki. Oysa eskiden beğenirdim yazdıklarımı şimdi ne yazsam hoşuma gitmiyor. Bir gün önce yazabilirsem ya da çekebilirsem mükemmel olacağını düşündüğüm değişken ikinci düşünüşümde -anlatışımda- eksik kalacakmış gibi geliyor. Dolayısıyla ne kendimce bir şey üretebilir ne de kendi yazdıklarıma tahammül edebilir oldum.
Şu sıralar yazdığım her cümlede şunu fark ediyorum: Okuduğum bir çok cümleden güzel ama yine de berbat. Bir çoğunuzdan iyiyim ama yine de değersizim. Etrafımdaki insanların kötü film projelerinde yer alıp, berbat yazılarına, kalitesiz cümlelerine maruz kalsam da yine de tek yaptığım susup kenarda beklemek. Oysa ki zaman geçiyor ve ben fark ediyorum.

Hitman Codename 47

2010-01-11T01:43:00.008+02:00

10 haftalık Genel Cerrahi stajının sınavı bu cuma günü olacağından mütevellit ne yapayım da çalışmayayım sorusunun cevabını Hitman'de buldum. 85 ile 90 yılları arasında doğduysanız bu oyunu hatırlamama ve oynamama olasılığınız çok düşük. Ortaokuldan lise 2'ye kadar sürekli oyun oynayan ben sonra ne oldu bilmiyorum kendimce triplere girip "Oyun oynamak çok zaman kaybı ben büyük adam olacağım" gibisinden cümleler kurarak kendime yazık ettim.

Oysa ki gün içinde o kadar çok boş vaktim oluyordu ki masaüstünde mouse ile kareler çizip boş boş bakacağıma keşke oyun oynasaymışım.

Oyunu 2 günde Hard(en zor seviyesi) seviyesinde bitirdim. Tam çözüme bakarak oynadığımı da itiraf edeyim. Oynanabilirlik süresi 8-10 saat falan ama tam çözüme bakmazsanız sağda solda boş boş dolaşarak bu süreyi 15 saate kadar çıkarabilirsiniz. Bana unutamadığın oyunları söyle deseler içinde mutlaka Hitman'i sayardım. Şimdi oynayıp bitirince gözlerim doldu, nostalji yaptım. Küçüktük be o zamanlar Easy'de bile bitirememiştim şu oyunu dedim. Şimdi alnım açık sırtım pek oyunu bitirmenin gururunu yaşıyorum. Mükemmel bir oyun olmamasına rağmen(yapay zeka günümüz oyunlarına göre sürünüyor) en sevdiğim ve benim için anlamı büyük olan bir oyun. Herkese öneririm. Küçük olsaydık takıldığın yer olursa bana sor ben o oyunu çoktan bitirdim derdim ama youtube'a oyunu baştan sona videoya çekip koymuşlar.

Sınava 4 gün var ve şimdi de No one Lives Forever yüklüyorum. Vakti zamanında bilgisayarım çalıştırmamıştı. Doğrusu şimdi de ana karta bütünleşik ekran kartım yandığından ötürü çalıştırmayabilir ama kısmet diyorum.(Nasıl oldu bilmiyorum ama bios ekranından arttırılabilen paylaşık ekran kartı arttırılamıyor ve 8 mb'da kalıyor.)

http://en.wikipedia.org/wiki/Hitman_Codename_47
http://tr.wikipedia.org/wiki/Hitman:_Codename_47

Video: Hitman Codename 47 Benzer: amatör, oyun, vidivodo, animasyon

Zaman nasıl da geçti hep fark ettim.

2010-01-05T02:28:00.006+02:00

Buraya geleli hemen hemen 4 sene geçti. "İlk geldiğim zamanı dün gibi hatırlarım" gibi saçma cümleler kurmayacağım. Belki ilk geldiğim günü dünden daha iyi hatırlıyorum ama ondan sonraki günler hakkında yarım sayfa dahi yazı yazamam. Sadece zamanın bir türlü geçmek bilmediğini sürekli hissettiğimi hatırlıyorum. 4 yılda bu rahatsız edici his dışında bir de etrafımdaki insanlar değişmedi. Bana yakın olanların büyük bir çoğunluğunu sevsem de geri kalanı hakkında "Yahu ben sizin aranızda ne arıyorum?"düşüncesini taşıyorum. Eskiden kendime egomu tatmin etmek için sürekli ne kadar zeki olduğumu söyler dururdum. Artık etrafımdakilerin salak olduğuna kanaat getirdim. Ya zamanla zekam köreldi ya da etrafımdakilerin salak olduğunu anlamayacak kadar soyutlanmıştım.

Dersimiz; meme kanseri. Hoca 1,5-2 saat boğazını patlatmış. Memesi alınmış bir kadının(kanser evresi düşükse) yaşayacağını üstüne basa basa söylüyor. Hatta "Meme estetik bir organdır, hayati hiç bir işlevi yoktur" diyor bunu demesinden 3 dakika sonra bir arkadaşımız şöyle soruyor

"Hocam diyelim ki genç bir bayan var. Kendisine mastektomi yapılmış. Çocuğunu emzirmesi için meme transplantasyonu yapabilir miyiz?"(Gayet ciddi)
Hoca da adam yerine koyup cevap veriyor ki ben olsam yerin dibine sokarım. Ardından asıl bomba soru geliyor.
"Hocam zaten mastektomi yapılmış bir bayan çocuk doğurabilecek kadar yaşayabilir mi?"
Bu sorunun ardından bir önceki soruyu soran çocuğu rencide ettiğim için özür diler. "Çocuğum sen beni götünle mi dinliyorsun" derdim ama hoca demedi.
Başka bir arkadaşımız:
"Hocam hiç genç meme kanserli hasta gördünüz mü?"

Ders normalde bitmiş, deli gibi uykum var. Birbirinden cesaret alan bu adamların saçma sorularıyla ders uzadıkça uzuyor. Hoca: "Sorusu olan var mı arkadaşlar" dediğinde ilk 15 saniye kimse bir şey sormazsa ders bitiyor ama hele ki biri bir soru sorsun. Ard arda sorular geliyor. Of yarappim of, yazık lan bana...

Dipnot: Kadınsanız sakın meme kanseri olmayın.(8'de 1 ihtimaliniz var.) Aylık meme kanseri kontrolünüzü kendi kendinize yapın ki erken teşhisle memenizi aldırmaktan kurtulun. Aksi takdirde memesiz bir hale gelecekseniz bana gözükmeyin. Moralinizi bozar intihara sürüklerim.

Yeni Yılda Ne Yapıyorsun Sorunsalı

2009-12-31T20:02:00.003+02:00

1 haftadır etrafımdaki insanların çok büyük bir sorunu var. "Yılbaşında ne yapıyorsun?" Şöyle seçeneklerim vardı:
1)Arkadaşlarla rock bara gitmek
2)Arkadaşlarla halk müziği çalan alkollü bir cafeye gitmek.
3)Arkadaşlarla alkolsüz bir cafeye gidip eğlenmek.
4)Evde oturup tek başıma alkol alıp, hayat çok berbat triplerine girmek.
3) Evde oturup herhangi bir gün gibi davranmak.

Uzun bir süre malum soruya evde oturacağım cevabını veriyor ve "Oğlum, yılbaşında evde oturulur mu?" sitemlerine göğüs geriyordum. Fakat an itibariyle üstümdeki baskıyı kaldıramıyorum. Normal şartlarda 50 kişinin online olduğu msn listemde 8 kişiyiz. Dayanamıyorum ve dışarı çıkmaya karar verdim. Küçük bir ihtimal de olsa belki eğlenirim. Hem beklenti ne kadar az olursa eğlence o kadar çok olur demişler. Demedilerse de ben dedim.

Günün anlam ve önemini anlatan South Park bölümünü sizlerle paylaşıp, elvada diyorum. South Park'ın en sevdiğim bölümlerinden biri.

Mr. Hankey, The Christmas Poo

TheSirensSound

2009-12-27T06:06:00.002+02:00

Başlığını verdiğimiz site, müzikte yeni tatlar arayanlar için -özellikle Post rock severler- mükemmel bir site. Hepinize öneriyorum. Buradan Yakın

Ayrıca fark ettiğiniz üzere şablon da değişti.

Castel

2009-12-26T06:03:00.015+02:00

İlk bitirdiğimiz "Castel Cabernet-Syrah, Kırmızı Yarı Tatlı Şarap" oldu. Yüzde 60 Sauvignon yüzde 40 Syrah üzümlerinin fermantasyonu ve Fransa'da üretilen bir şarap. Nacizane fikirlerimi gelirsek kokusu çok kötü, tadı kötü, içimi zor bir şarap ile karşı karşıya kaldık. Bir kere daha almayacağımı belirtiyor ve üstünü çiziyorum.

Fiyat:21 Lira(Yanlış hatırlamıyorsam)
Üretim: 2005
Alkol Oranı: 12.5
Koku: 2 / 5
Tat: 2 / 5
Fiyat/Performans: 3 /5
Genel: 2 / 5

Kısa Kısa "Gus Van Sant"

2009-12-25T23:32:00.012+02:00

Gus Van Sant'ın filmografisini(kısa filmler hariç) izlememin ardından 1-2 ay geçtikten sonra bu yazıyı sizlerle paylaşayım. Bu abimiz bağımsız yönetmen diye geçiyor. Ayrıca müzisyenlik falan da yapmış. Kaç yılında doğmuş, ne iş yapmış, hayatı nedir, hangi ödülleri almış diye merak edenler için link verip (http://en.wikipedia.org/wiki/Gus_Van_Sant) biz öznel düşüncelerimize geri dönelim.

İlk dönem filmleri ve son dönem filmleri arasında oldukça fark var. Abimiz film çektikçe olgunlaşmış, çok daha iyi işlere imza atmış. Özellikle "Ölüm Üçlemesi"'nde kullandığı kamera açıları ve geçişleri mükemmel. Bu 3 filmin her birinde film çekecek olsam ve bütçem kısıtlı olsa bu şekilde çekerdim dedim.
Bana kalırsa yönetmenin en büyük özelliği, konusunu duyduğunuzda "Ee bundan film çıkmaz ki" diyeceğiniz tüm senaryoları muhteşem bir film haline getirebilme yeteneğine sahip. Tabii zaman zaman para kazanma odaklı kitleye hitap eden filmleri olmasına rağmen bu filmleri bile yine de belli bir seviyenin üstünde. Şimdi filmlerini ve düşüncelerimizi sıralayalım.

1-) Mala Noche: Türkçe alt yazısını bulamadığım için izleyemediğim yönetmenin ilk uzun metrajlı filmi.

2-)Drugstore Cowboy: Bir tane adam var arkadaşları falan eczanelere girip uyuşturucu çalıyorlar sonra bıdı bıdı bık bık. Anlatım tarzı güzeldi. İzlerken sıkılmayacağınız, drama olmasına rağmen zaman zaman sizi güldürebilecek bir film. 7 / 10

3-)My Own Private Idaho: Keanu Reeves'in parladığı film olarak söyleyebiliriz. Gay yönetmenimizin izlediğim ilk gay odaklı filmi. Burjuvaziye getirdiği eleştiri güzel olmasına rağmen gaylikle ilgili verdiği mesajı beğenmemiştim. 6 / 10

4-)Even Cowgirls Get the Blues: Üstünde durmaya bile değmez. Bundan önce yaptığı iki film bir seviye üstünde olmasına rağmen nasıl böyle bir film çekti hala anlayabilmiş değilim. Feminizm odaklı saçma sapan bir film. En kötü filmi 2 / 10

5-)To Die For: Bir önceki filminden iyi bir ders almış olsa gerek ki güzel bir suç filmi ortaya çıkarmış. Nicole Kidman en iyi oyunculuklarından birini sergilemiş. 7 / 10

6-)Good Will Hunting: Parası bitmiş olsa gerek ki üç adet kitle filmi(bu ilki) çekecek olan Gus Van Sant'in en ünlü filmi. Ben Affleck'in oynadığı bir filmin olabileceği maksimum güzellikte. Senaryosu çok tırt olmasına rağmen ki buna benzer bir senaryo ile daha karşımıza çıkacak yine de kendini izletiyor ve sevdiriyor. 7 / 10

7-) Psycho: Kötü bir re-make. Neden böyle bir işe girişti, neden yaptı bilmiyorum. Bana hala bu filmi başka biri çekmiş de Gus Van Sant sadece ismini yazdırmış gibi geliyor. 3 / 10

8-)Finding Forrester: Good Will Hunting'e benzeyen senaryosuyla bu dönemdeki kitle filmlerinin sonuncusu. Good Will Hunting'den daha fazla sevmiştim. Beklenmedik bir çok sahne var. Başarı öyküsü olmasına rağmen olabildiğince klişelerden kaçınılmış. Tabii belirttiğim gibi başarı öyküsü olduğundan dolayı bir yere kadar kaçabilmiş. 8 / 10

9-)Gerry: Ölüm üçlemesinin en kötü filmi olmasına rağmen yine de oldukça başarılı. Bir yönetmen ancak bu kadar seyirciyi bir filme çekebilir. 7 / 10

10-)Elephant: Son on yılda çekilmiş en iyi filmlerden biri. Mükemmel. 9 / 10

11-)Last Days: Kurt Cobain'in hayatını film yapmışlar haydi gidip izleyelim diyen gençler sayesinde imdb notu bu kadar düşük olan(5.7) Last Days'i izledikten sonra bir süre insan kendine gelemiyor. 8 / 10

12-)Paris, je t'aime (bölüm "Le Marais"): Gay arkadaşımızın olduğu bölüm. İzleyenler hatırlayacaktır.

13-)Paranoid Park: Muhteşem sekanslarıyla böylesine basit bir hikayeyi sinemaya ustaca yorumlaması sonucunda kendisine hayran olmamak elde değil. Myspace profilleri gezilerek oyuncuların bulunduğunu da ekleyelim. 8 / 10

14-)Milk: En ünlü gay yönetmenlerden biri olunca, gay aktivistin hayatını filme almakta kendisine düşmüş. Kitle filmi olmasına rağmen göze hoş gelen, gayet iyi bir film çekmiş. Tabii Sean Penn'in aşmış oyunculuğunu da ekleyip, izlediğim en iyi biyografi filmlerinden biri olduğunu da söyleyeyim. 7 / 10

Tüm bunlar sonucunda en sevdiğimiz 5 Gus Van Sant filmini sıralayacak olursak;

1-)Elephant
2-)Paranoid Park
3-)Last Days
4-)Finding Forrester
5-)Gerry

Bir de çok fazla sahne geçişi hatası yapan Gus Van Sant'in bu basit hatalardan kurtulmasını diliyoruz. Özellikle ölüm üçlemesinin son iki filminde aynı bölümün iki kez gösterildiği sahnelerde(bunun tabiri vardır da bilmiyorum) çok fazla hata yapmış. Benim gibi basit bir sinema izleyicisi bunları fark edebiliyorsa aklımıza bilerek bu hataları yapmış olabildiği de gelmiyor değil.

Son olarak da Gus Van Sant'in yönetmenliğini yaptığı Red Hot Chili Peppers - "Under The Bridge" ve Hanson - "Weird" parçalarının kliplerini koyalım.

hanson - weird
Yükleyen Boumbomagique. - Video klipler, sanatçı röportajları, konserler ve çok daha fazlası.

Kutudan Çıkan Son Parçanın Bozuk Olması

2009-12-21T21:13:00.006+02:00

Ulan küçüklükten beri müzdaribim şu elektronik eşyalardan. Sürekli para biriktirip telefondur, ataridir, ekran kartıdır bir şeyler alırım. Maaşımın da büyük bir çoğunluğu elektronik eşyaya gidecek diye düşünüyorum.

Şimdi şöyle bir sorunum var. Kendimi bildim bileli aldığım elektronik eşyanın son parçası bozuk çıkıyor arkadaşım. Bu ne şanslıktır? 10-15 yaşlarındayım, atarimiz bozulmuş ve yeni atari almışız. Hiç bir sorun yok ama son çıkardığımız ikinci kol bozuk çıkıyor. Biraz büyüyorum. Artık bilgisayarımız falan var. Bu sefer de ekran kartı alıyoruz cd'sini bilgisayarım okumuyor. Yok canıma tak etti. Telefon alırım şarj aleti bozuk çıkar. Cep bilgisayarı alırım data kablosu bozuk çıkar. Hard disk alırım tüm müzik arşivini düzenledikten 3 gün sonra bozulur. Yeter lan bu ne çile?

Şimdi son yaşadığım elektronik eşya faciasına gelelim. Yaz başından beri Altec Lansing Fx4021 hayali kuruyorum. En sonunda gözümü karartıp babanın kredi kartıyla traş makinesi alıyorum bahanesiyle sipariş ettik. İşlerin ters gideceği Cuma günü kargolanma yapılmasıyla kendini belli etti. Her neyse dedik sineye çektik. Pazartesi geldi. İkinci terslik olarak dingil kargocular ev adresi eksik diyerek kargoyu getirmediler. Gittim kargoyu aldım. Hala sakinim, aylardır hayalini kurduk sonuçta. Eve geliyorum, ürünü açıyorum. Sanki hatunum da Nine West'den ayakkabı çanta almışcasına seviniyorum. Okşuyorum, seviyorum subwoofer'i. Amfinin üstüne koyuyorum, her şeyi yerleştiriyorum. Veee

Olaylar gelişiyor. Bir kullanım kılavuzunu okuyalım diyoruz. Subwoofer'i 60 cm elektronik eşyalardan uzak tutacakmışız. Sanki 120 m2 oda var. Odanın her tarafı elektronik eşya. Yatağın üstüne çıkıyorum. Kuş bakışı bakıyorum. Yok bir türlü olmuyor. 60 cm kuralını tutturamıyoruz. 45-60 dakikalık beyin jimnastiğindne sonra nasıl yerleştireceğimi buluyorum. Uydu hoparlörleri duvara çakmak için çiviyi alıyorum. Bu sefer de kafamızla eşkenar üçgen olsun diye elimizde mezure şebeğe dönüyoruz. Her neyse her şeyi yerleştiriyoruz. Oturdum müziği açtım ve ne oldu? Kutudan en son çıkarttığım ürün olan kumanda çalışmıyor. Yapılır mı ulan bu bana? Nedir benim bu kutudan son çıkan ürün şanssızlığım?

Umarım hallederiz. Kumandanın çalışmaması dışında ürünü herkese öneririm. Zaten review sitelerinde ki notları da oldukça yüksek. Şu anlık hastasıyım bir de kumandası çalışırsa tam olacak. Fiyatı da 165 liradan başlıyor. Ben E-Reyon'dan 173 liraya aldım. Siparişten iki gün sonra kargoladılar.

http://techgage.com/article/altec_lansing_fx4021/3
http://www.reviewcentre.com/reviews185604.html
http://forum.pclabs.com.tr/index.php?showtopic=92349

Marty Friedman - Scenes

2009-12-19T02:10:00.007+02:00

Forum sitelerinde dönen "Bir grup kursanız gitaristi kim olsun isterseniz?" sorusuna oldum olası cevabım Marty Friedman'dır.

Şu an bahstemekte olduğum albüm ise bana kalırsa en farklı işi -son dönem hariç- olmasına rağmen en iyilerinden biri. Megadeth ile thrash metal icra ederken progressive rock desek yalan olmayacak New Age sınırlarında dolaşan bu albümü nasıl yapmış anlayabilmiş değilim. Albümümüz 8 parçadan oluşuyor. Kitaro'nun prodüksiyonun da yer aldığı albüm, ders çalışma ve yolculuk müziklerinin değişilmezi.

Fikir sahibi olmak için albümden bir parçayı aşağıya koydum. İlk dinlediğim zamanlardaki tadı vermemesine rağmen hâla dinlemediyseniz öneriyorum.

.

Spor Çeşitleri

2009-12-19T01:29:00.009+02:00

Ben şunu fark ettim. Diyelim ki yenilen taraftasınız ve maç bitti. Girin ekşi sözlüğe iki üç entry okuyun. Ardından hakeme sövün. Kimse fark etmiyor.

Mesela Beşiktaş - Bursaspor maçı oldu. Beşiktaş 2-1 öne geçti. Ben entry dahi okumadan msn'de direkt hakeme sövüyorum. Bir kişi de sormadı. Maçı izliyor musun diye. Türkiye liginde en son izlediğim 90 dakika maç 2 yıl önceydi. Hala pişmanım. Şimdi genel spor yaklaşımımı yazayım.

Futbol - Oyna ve kaliteli maçları izle. Taraftarıyım diye gidip Fener'in maçlarını izleme. Taraftarı olduğunuz takımın sadece maç sonuçlarına ve transferlerine bakın. Yenildiğinde üzülmeyin ama yendiğinde sevinin. Sonra da futbol böyle güzel bir şey. Sırf benle alakasız 11 adam başka bir 11 adamı yendi diye mutlu oluyorum lan deyip geçin. Çok fazla kafaya takmayın.
Basketbol - Oynamasan da olur ama izle. Tabii geçen sene ki Magic - Lakers finalini izleme. Sinirlenirsin gerek yok.
Voleybol - Kesinlikle oynama ve izleme. Hele ki erkekler oynadığında zevk seyri golf ile yarışır. Biri kaldırıyor diğeri hayvan gibi vuruyor. Yine bayanların ki bir nebze daha iyi.
Tenis - Oyna ve izle. Bunu izlemesi çok zevkli. Zaten bizim neslimiz Trt 3'te hentbol, artistik patinaj ve tenis izleyerek büyüdü. Mesela o Federer falan bazen öyle vuruşlar yapıyor ki eğer o küçücük topu seçebilirseniz -seçemezseniz üzülmeyin tekrarını gösteriyorlar- cidden şaşırıp kendiniz vurmuşcasına mutlu oluyorsunuz.
Golf - Oynayamazsın zaten. Bahis oynamadığın sürece izlemenin de bir anlamı yok diye düşünmekteyim.
Hentbol - Oynama fırsatın varsa kaçırma ve izle.
Buz Hokeyi - Oynama ama izle
Atletizm - Bunu izlemesi zevkli olabiliyor. Zira kendimi atari oyununda gibi hissediyorum. Birileri çekiç atıyor, birileri zıplıyor, kimisi koşuyor, kimisi atlıyor. Tabii sadece çekiç atma izlerseniz pek bir anlamı yok. Adam dönüyor dönüyor fırlatıyor. Nerede bunun heyecanı.
Formula 1 İzlemesini oldum olası sevmem. Hadi yarışı izlemek tamam da bazı arkadaşlarımız sıralama turlarını falan da izliyor ya şaşıyorum onlara.
MotoGp Bunun yarışını izlemek çok zevkli. Formula'ya her türlü çakar. Her an biri kaza yapabiliyor ya da son tura kadar 1. ile 2. arasındaki mücadele sürebiliyor.

Peki oynama zevklerine gelelim. Şimdi bazı kendini bilmezler futbol dediğin nedir? Iyy iğrenç bir spor tenis oynasana falan dediklerinden dolayı az çok yapmış olduğum sporların zevk skalasını çıkaracağım.

Futbol - İyi bir takımınız varsa çok zevkli. Bir kere kale büyük, top küçük gol atmak kolay.
Basketbol - Top büyük delik küçük. Zor spor. Çok çalışırsanız kendinizi geliştirebilirsiniz ama hiç bir zaman çok iyi basket oynayayım diye düşünmedim.
Voleybol - Çok kötü, çok gereksiz. Bir kere bildiğin bu spordaki 6 kişiden 2'si beklesör modunda. Kendilerine top gelsin diye bekliyorlar. Hele ki arkadaşlar arasında maç yapıyorsanız ve voleybolu iyi bilmiyorsanız o arkada yer alanlar niye öylece beklerler hiç anlamam.
Tenis - Ders almadan oynayamazsın bunu. Ders alsan da oynayamayabilirsin. Kolun ağrır, bacağın ağrır. Küçücük topu kovalamanın pek bir manası yok.

Sonuç olarak yapması en zevkli spor futbol
izlemesi en zevkli spor tenisdir.

Tabii izleyebileceğimiz tenis maçlarının aşağı yukarı hepsi zevkli oluyor. Futbol bu konuda biraz şanssız. Yoksa geçen sene ki Chelsea Liverpool maçı olsun ya da Liverpool Arsenal maçı olsun bir çok tenis maçına koyar. (Ayrıca şu yaşıma geldim hala Çelsi ile Niçe'yi copy/paste yapıyorum)

Ayrıca ne olacak bu Liverpool'un hali aziz kardeşlerim?

The Fountain

2009-12-19T00:07:00.009+02:00

Ah bir Brad Pitt oynayaydı şu filmde diyerek başlıyorum. Requiem For a Dream var ya. Evet evet biliyorsunuz değil mi? Zaten bilmeyen kalmadı. Bu filmin çekildiği yıl 2000. Türkiye'de popülerşemeye başladığı yıl ise aşağı yukarı 2004 falan. Yönetmen film yayınlanmadan önce bana kopyasını yolladı ve düşüncelerimi aldığından değil.(Zaten ben de 2005 yılında izledim.) Aronofsky'nin aşırı popürleşmesine karşı olan ilgimi belirtmek istediğimden yazdım. Popüleşmeye karşı değilim. Güzel olan x'lerin popülerleşmesini her zaman desteklemişimdir.

Şöyle insanları anlamam ki sanatın her dalında vardır. Aronofsky, Pi'yi çeker, Requiem For A Dream'i çeker. Sonuçta bu insanların en sevdiği yönetmenlerden biri olmuştur. Sonra Maskeli Beşler'i seven bir adam "Yaa Requiem For A Dream diye bir film var. Çok güzel" dediği zaman bir anda yönetmenden nefret etmeye başlarlar. Oysa ki yönetmenimiz The Fountain gibi mükemmel bir film daha çekecektir. Anathema Kral Tv'de çıksın yine dinleyeceğimdir.

Neyse ulan yine çok uzatıyorum. The Fountain normalde 70 milyon dolar bütçeyle ve baş rollerinde Brad Pitt ve Cate Blanchett'in oynayacağı bir filmmiş ama olaylar gelişmiş ve 35 milyon dolar bütçe ve Hugh Jackman ile Rachel Weisz ile çekilmiş. Senaryo mükemmel, kurgu mükemmel, müzikler çok mükemmel dolayısıyla film de mükemmel. Son zamanlarda en fazla etkilendiğim filmlerden biri oldu. Darren Aronofsky gibi hakikaten sevip saydığım bir yönetmenin bu filmden sonra "The Wrestler" gibi ortalama bir film çekmesini ise yadırgıyorum.

Yüksek bütçeniz ve imkanlarınız çok fazlaysa film dediğin böyle olmalı. Ayrıca keşke imkanımız olsaydı da sinemada izleyebilseydik.

Son olarak filmin Soundtrack'i kesinlikle kaçırılmamalı. Alta da filmin trailer'i ile soundtrack de yer alan iki güzel parça koydum.

The Fountain Trailer
Yükleyen LSD25. - TV dizilerini ve programlarını online izleyin.

The Fountain ( Death is the Road to Awe ) - For more amazing video clips, click here

Clint Mansell - First Snow - The best bloopers are here

Le fate ignoranti

2009-12-16T18:02:00.007+02:00

Ferzan Özpetek'in 3. filmi. Şimdi bizim internet yoluyla entelektüelleşmiş gencimizin büyük çoğunluğu Avrupa sinemasında adını duyurmuş her yönetmenimizi sever, sayar hatta hiç bir filmini izlemeden öpüp başının üstüne koyar. Ferzan Özpetek de bu yönetmenlerden birisi.

3. filmi "Le Fate ignoranti"'nin ilgi çekici konusu dışında hiç bir özelliği yok. Son zamanlarda izlediğim en kötü kamera geçişlerine sahip olmasının yanı sıra senaryoya alışmamızla beraber sıkıcı bir film haline dönüşüyor. Kamera geçişlerinden öte kamera kullanımları da çok kötü. Bu işin teoriğine dair hiç bir şey görmedim ama her kamera geçişinde "Hacı naptın? dedim. Hele ki filmin sonunda verdiği o duygusal olmaya çalışan iğrenç mesaj var ya kesinlikle olmamış.

Filmin ortalarında bir şey anlatıp da sonunda o sahneyi refere eden ve bak aslında böyle gözüküyor ama ileride onlar mutlu olacak diyen filmleri oldum olası sevmemişimdir, yine sevmedim. Şimdiye kadar hiçbirinin de doğru düzgün olduğunu görmedim tıpkı Le fate ignoranti gibi.

Koray Candemir de yakışıklı genç rolünde oynuyor ki bu adam piyasaya çıktığından beri insanlar kendisinin neresini yakışıklı buluyor anlayabilmiş değilim.

Le Fate Ignoranti / His Secret Life (2001)
Yükleyen ciwciwdotcom. - Film ve TV kanalındaki diğer videolara göz atın

Sevgilinin Arkasından Bakmak

2009-12-13T16:44:00.011+02:00

Nazar değmesin; çok mükemmel bir sevgilim var. Uzak olmamız en büyük problemimiz. Geyik bir ilişki olsa koymaz ama böyle bir durumda insan sürekli görmek istiyor. Long-distance relationship olayı hakikaten boktan bir durum ama halimden memnunum. Aşık olduğun kişinin seni sevdiğini bilmek güzel duygu.

Şimdi bu yazı duygusal olacaktı sözde ama geyiğe bağladık devam edelim. Sevgili kişisi arada bana sürpriz yaparak buralara geliyor. Onun burada olduğunu bilmek kadar güzel bir duygu yok. Senin için geldiğini biliyorsun egon şişiyor da şişiyor. Burada olduğunu anladığında nasıl diyeyim öyle bir heyecan sarıyor ki bünyeyi; anlatamıyorum Kamil demeyeceğim ama hakikaten "sonu iyi olacağını bildiğin bir heyecan" gibi abuk bir açıklamadan ötesini yapamıyorum.

Tabii bir de gidişler var ki acayip koyuyor insana. Buluşuyorsunuz, karşınızda oturuyor. Tam kafasının üstündeyse ilerleyen bir saat. Gözlerine bakarken bir anda kayıyor gözleriniz vakit git gide yaklaşıyor. Ulan diyorum her seferinde yok mu zamanı durdurabilecek bir şey. Sonra o kendi saatine bakıyor. Gitmesi gerek biliyorsunuz ve yapabileceğiniz tek şey sövmek. Sövüyorsunuz ulan gitmesin bir şey olsun diyeceksiniz ama "Breaking The Waves" izlemişsiniz öyle de diyemiyorsunuz. Sürekli sarılıyorsunuz. Bırakmak istemiyorsunuz ama gidiyor sonuçta.

Arkasından baka kalıyorsunuz. Koşmak istiyorsunuz arkasından ama öylece saplanıp kalıyorsunuz. Gözleriniz doluyor ama akmıyor. İşte o zaman anlıyorsunuz ki gittiği anda zaman duruyor.

SEAN LENNON "parachute" (avec un bout de "l'eclipse")
Yükleyen paulmacca. - Yüksek çözünürlüklü video keyfini yaşayın!

Die Fälscher

2009-12-13T16:17:00.006+02:00

2. Dünya Savaşı'yla ilgili her filme ön yargıyla yaklaşıyorum. Kalpazanlar'a da öyle yaklaştım. Gerçek olaylardan uyarlandığından ötürü genel kültür seviyenizi yükseltip 2. Dünya Savaşı'yla ilgili hanenize yeni bilgi eklemesinin dışında pek bir özelliği yok diyebilirim.

Tabii çok beğenen çok kişi var. Zaten biraz ajitasyonla tüm Dünya'yı fethedebiliyorsunuz. Mesela şöyle bir film yapsınlar bir SS subayı yahudi bir kıza aşık olsun. Sonra emir alıp onu ve ailesini öldürmek zorunda kalsın. Hop tüm Dünya tav olsun. Sonuna da siyah ekranın üstüne beyaz yazıyla yıl 1952 acılı Werther intihar etti yazın. Gerçek midir değil midir kimse sorgulamayacaktır.

İzlemenizi önerebileceğim ama 10 üzerinden en fazla 6 verebileceğim bir film. En iyi yabancı film Oscar'ı aldığını da ekleyelim.

Karl Markovics ise cidden iyi bir oyunculuk sergilemiş diyeceğim fakat oynadığı zaten başrol olduğundan, hafif tipsizlikle kim oynasa beğenirdim gibi geliyor.(Senaryo iyi demeye çalıştım. Neden bu kadar uzattım bilmiyorum.) Mesela Al Pacino yakışıklı olsaydı kesinlikle bu kadar ünlü olmazdı eminim. Yine de yiğidi öldürüyor Karl abimize hakkını veriyoruz.

The Counterfeiters Movie Trailer
Yükleyen HurriyetFilmKulubu. - Film ve TV kanalındaki diğer videolara göz atın

2009-12-13T16:08:00.008+02:00

İzleyiciyle dalga geçen sonuyla kötü bir film. Zaten Nicholas Cage'in son zamanlarda oynadığı iyi film hatırlamıyorum. Son 2 yıldır çektiği iyi film yok diyecektim ama kontrol ettim son 100 yıldır çektiği iyi film yok diyebilirim gönül rahatlığıyla. Nedense bu adam Türkiye'de gençler tarafından çok sevilir. Oysa ki kendisinin oynadığı iyi film sayısı bana kalırsa 3-5 tane.

Bir de ben bu filmi 2 kere izledim. Neden? Ev ahalisi şöyle bir film olsun vurdulu kırdılı dediler. Tabii ev halkı izleyince sevişme sahnesini de azaltmak gerekiyor. Aklıma bir tek bu geldi. Bir kere daha izledim bir kere daha sövdüm. Ev halkı şöyle dedi: "Sonu olmamış". Ben ne diyorum "Baştan sona olmamış". Her yazı da olduğu gibi yine zarfımı getireyim ve "Yine de action severler izleyebilir" diyecektim ama diyemedim, yapamadım. İzlemeyin gerek yok diyor ve geçiştiriyorum.

Sinema dergilerindeki taktiği uygulayarak türün meraklılarına diyerek bitirdim. Zaten bir film türün meraklılarına ise kötüdür.

NexT 2007 trailer
Yükleyen go6o_smallville. -

Identity

2009-12-13T15:59:00.009+02:00

Afişi film hakkında en fazla bilgi veren film diyebiliriz. Klasik Hollywood kamera teknikleri kullanılmasa daha güzel olabilirmiş. Fakat her şeye rağmen izlenesi bir "thriller".

Filmin konusunu arayan herkes bulabilir ama bana kalırsa hiç okumadan izleyin. Zira filmin konusunu öğrendiğinizde sonunu ve olanları film başladığında anlayacaksınız. Bu da filmin seyir zevkini azaltıyor. Hatta bana kalırsa afişe bile bakmayın. Direkt filmi izleyin. (Bakmış oldunuz artık ama sağlık olsun)

Gülün Adı

2009-12-08T23:36:00.011+02:00

Aslında başlık, "Il nome della rosa ve Der Name der Rose" olmalıydı zira sanat eserlerinin orjinal isimleriyle anılmasından yanayım. (Ufak bir takıntı)

İlk olarak kitap hakkında bir iki cümle söyleyelim. Hayatım boyunca bitirmekte en çok zorluk çektiğim kitap olarak liste başında. Kitabı okuduğum sırada yanlış hatırlamıyorsam 4 tane daha kitap bitirdim.

Peki bu kitabı okumaya çalışmamın hikayesi nedir? Yıllardan 2004 bir Edebiyat hocamız var. Kendisine sınıftaki kızların hepsi aşık erkekler de ibne mi olsam diye düşünüyor. Bir cümle kuruyor, biz yeni yetme ergenler direkt olarak vay be oluyoruz. Her neyse bu hoca sürekli gelip gelip "Gülün Adı" okuyun. "Gülün Adı"'nı okumazsanız adam değilsiniz gibisinden cümleler kuruyor. Ben de en sonunda okumaya karar verdim.(sene 2009)

Kitap sıkıcı. Okuyup da bitirebildiğim en sıkıcı kitap. Ama tüm bu bilgiler doğrultusunda kitaba kötü diyemiyorum. Gerçekten tarihsel roman olarak Umberto abimiz yıllarca uğraşmış; ben bile -kitabı çok uzun sürede bitirdim ve çok da hoşlanmadım diyebilirim- Orta Çağ Hristiyan dünyası hakkında az çok bilgi edinebildim. Kitabı gerçekten sevmek ve sindirebilmek içinse bana göre Orta Çağa ilgi duymak, Latince ya da en azından İtalyanca'dan hoşlanmak gerekiyor. Gülün Adı, yanınızda not defteriyle okuduğunuzda size çok daha yararlı olacak bir kitap. Tabii bunun için araştırma isteği ve döneme ilgi duymak gerekiyor.

Kitap bizim gibi basit okuyucuları tutabilmek için polisiye olayına atılmış. Her ne kadar Umberto Eco "kitabın ilk yüz sayfası kefaret" falan dese de bana kalırsa kitabın tamamı kefaret. Ortalara doğru hakikaten sararmış gibi oluyor ama onun da etkisi çok kısa sürüyor. Zira 7. güne(kitabın son bölümü) geldiğimde başka bir kitaba başladım. Polisiye olarak öyle abartılacak bir kitap değil zaten polisiye okuyacağım diye Gülün Adı'nı elinize alıyorsanız hemen bırakın derim.

Yine de kitaplardan anlamadığımı ve iyi bir okuyucu olmadığımı ekleyeyim.

Şimdi filme geçelim. Geçmesek olur mu? Bence olur ya hadi neyse... 86'da yapmışlar filmi yani kitabın yazılışından 6 sene sonra, kitabın Türkçe'ye çevrilmesiyle aynı yılda. Bu gereksiz sayıları niye verdiğimi ben de hiç bilmiyorum. Olur da Dünya'nın en güzel kızı Gülün Adı kaç yılında Türkçe'ye çevrildi diye sorarsa "Filmin çekildiği yıl. Yani 86" diye cevaplayıp kızı etkileyin diye yapmış olabilirim.(Melek gibi adamım)

Vidar 2: Film kitaptan kötü mü Vidar 1 bey?
Vidar 1: Kesinlikle hayır
Vidar 2: Peki film iyi mi Vidar 1 bey
Vidar 1: Kesinlikle hayır

Vay be! Anlatmak istediklerimi nasıl da yaratıcı bir şekilde yazıya döküyorum görüyor musunuz? Böyle Vidar 1 beyler falan. Geyik bir yana kitabın güzel bir özeti olmuş film. Başarısız bir kitap uyarlaması kesinlikle diyemem ama şimdi 4500 sayfa kitabı okuduktan sonra kitabı okumanıza gerek yok filmi izleyin yeter de diyemeyeceğim. Zira kitabın size kattıkları ve araştırmaya yönelttiği her bilgi filmde maalesef yok diyeceğim ama "maalesef" demiyorum. Zira vardı da noldu, ben hiç sallamadım.

Son olarak da Christian Slater adlı abimizin berbat ötesi oyunculuğuna rağmen bu filmden sonra bir çok dizi ve filmde daha oynamasını, üzüntüyle karşıladığımı belirteyim.

Şu üstteki fragmanı bulana kadar da canım çıktı. Ayrıca kontrol etmediğimden ötürü zaten her yazıda yüzlerce olan imla hatalarım bu yazıda milyonlarca olabilir. Anlamadığınız yer varsa parmak kaldırıp sorun. Teknoloji gelişti ya nerde o eski parmaklar azizim deyip bitiriyorum. Çok uzadı zaten yazı.

Gemlik, Internetsizlik, Tatil

2009-12-01T13:28:00.000+02:00

Internetsiz kalmak, pek bir kotu bir durum. Telefondan internete girip suraya iki sstir girmeye calismak daha da kotu.. Cunku o kadar sikildim ki goz kalemini andiran bir cisimle harflere tiklayip yazi yazmaya cabaliyorum. Dusunun siz halimi..

Guzel bir iki filmin disinda, kitap, dergi ve Psp ile vakit gecirdim. Internetimiz olunca hepsi hakkinda iki uc satir bir seyler yazarim.

Son olarak eger okumadiysaniz; Psikeart dergisini hepinize oneriyorum ki her sayfasi her satiri okunabilen tavsiye edilebilecek bir dergi.. Gordugunuz uzere ben de tavsiye ettim. Populer Psikiyatri adli kalitesiz dergiden de kurtulmus olduk.

Green Street Hooligans 2

2009-11-20T15:15:00.005+02:00

İlk filmi yakın zamanda izledim ve aramalar sonucunda -imdb'ye yazıyorsun çıkıyor; büyük bir şey değil- ikincisini çektiklerini gördüm. Büyük bir şevkle, arkadaşla biralarımızı alıp filmin başına oturduk. Sonuç: bu ne lan? İlk filme büyük ihanet olmuş.

İlk filmde de oynayan pilot abimiz -Dave- iki arkadaşıyla beraber hapse düşmüş. Onların hapishane anılarını izliyoruz. Hikaye falan da yok aslında hapishanede dövüşüp duruyorlar, en sonunda da berbat bir Hollywood klişesiyle filmi bitiyor. Hangi akla hizmet hapishanede çekerseniz ki? Kavga sahneleri yine testesteron seviyelerinizi yükseltmiyor değil ama ilk filmin yanınına bile yaklaşmaz.

Adamın teki hapishane hikayesi yazmış, yayıncıya götürmüş. Yayıncı ise şöyle demiş: "Oğlum bizim bir film vardı; bayağı tutmuştu. Şimdi sen şöyle yapıyorsun: Sen bu hapishaneye düşenleri West Ham holiganı yap, düşmanlarını Milwall holiganı. O rus karakter orada kalsın. Filmin sonunda ki baseball maçını da soccer pardon football yaptın mı? Tamamdır."

Green Street Hooligans 2-Trailer - More amazing video clips are a click away

Düşündüğün Şeylerin Daha Önce Yazıldığına Tanık Olmak

2009-11-14T03:36:00.007+02:00

Diyelim ki kendinizce hayata bir yaklaşım, bir düşünce sistemi geliştiriyorsunuz ya da bir şey düşünüyorsunuz; ilk siz düşünmüşsünüz gibi geliyor ama öğreniyorsunuz ki öyle değil. Siz daha doğmadan önce düşünülmüş, yazılmış hatta kayıtlara bile geçilmiş. Yazık tabii. Benim düşündüğümü başkaları da düşünmüş diyerek sevinmek mi lazım yoksa ulan benden önce zaten düşünmüşler deyip üzülmek mi karar veremedim.

"Belki de insanları sevenlerin görevi, onları gerçeklere güldürmektir; gerçeği güldürmektir; çünkü biricik gerçek, gerçeğe duyulan çılgınca tutkudan kendimizi kurtarmayı öğrenmektir."

Özellikle "Belki de insanları sevenlerin görevi, onları gerçeklere güldürmektir." bölümünü bir aydır yakınlarıma söyler dururum. Fark ettim ki kitapta yazıyor. Hatta -öngörebildiğim kadarıyla- binlerce yıl önce Aristo düşünmüş. Yazayım dedim.

The Taking Of Pelham 1 2 3

2009-11-13T04:49:00.006+02:00

Pelham'a 1 2 bir de benimki diyoruz. Arkadaşlarla zaman geçirmek için izlenilebilecek zaman kaybı Hollywood filmi. Imdb notu 6.6/10, Roger Ebert 2.5/4 vermiş, ben de 4/10 verdim. 1974 çekimli The Taking Of Pelham'ı ise izlemediğimden ötürü yorum yapamıyorum ama daha iyi olduğu söyleniyor.

4 vermeme rağmen yine de zaman geçirmek için izlenebilir. Film izlemek değil de zaman öldürmek istiyorsanız öneririm. Konusu da aşırı klişe olarak adamın teki x'i(x=değişken ve bu filmde metro) kaçırıyor ve olaylar gelişiyor.

Syphon Filter : Dark Mirror

2009-11-12T23:13:00.008+02:00

Psp'si olanlar ve action oyunlarından hoşlananların kaçırmaması gereken bir oyun. Oyunun ana karakteri Gabe Logan abimiz de Solid Snake kadar olmasa da belli bir karizması olan bir kişilik. Tam zamanında biten oyun boyunca hiç sıkılmıyorsunuz. Hikayesi klasik ajan oyunlarından farklı olmasa da Psp'de oynadığım en iyi oyunlardan biri diyebilirim.

Gabe Logan adlı kişilik şöyle cümleler kurabiliyor mesela:

"Geldiğimi biliyor olabilirler ama benim için hazır olmadıklarını bilmiyorlar"

Paronoid Park

2009-11-12T05:34:00.007+02:00

Gus Van Sant'i sevdiğimi bir kez daha kanıtlayan film oldu. Senaryosu bu kadar zayıf bir filmi -romandan uyarlama- bile izlenilebilir hatta şahasere yakın bir film haline getirebiliyor. Çekimler ve oyunculuk yönetimin için ellerinden öpüyorum. Sen git myspace profili gezip oyuncu bul sonra da onları baş rol yapıp böyle iyi film çıkar. Filmdeki tek ünlü sayabileceğimiz Taylor Momsen ise filmde 14 yaşında olmasıyla yaşlandık ulan dedirtmiştir.

Roger Ebert 3.5/4 ben de 8/10 verdim. Gus Van Sant'in Good Will Hunting dışında hiç bir filmini izlemeyenler ve Hollywood seyircisi için uzak durulası; Gus Van Sant'in sinemasını sevenler için kesinlikle kaçırılmaması gereken bir film. Elephant ile benzerlikleri de yok değil.

Yalnız Gus abicim sen bu sahne geçişlerinde niye bu kadar hata yapıyorsun? Çocuğun elinde ilk defter var. Arkadan çekmeye başlıyorsun defter kaybolmuş. Yok cebine soktu diyeceğim ama hayvan kadar defter girmez ki...

Paranoid Park trailer
Yükleyen ifcfilms. - TV dizilerini ve programlarını online izleyin.

Çok komik şeyler oluyor

2009-11-11T02:12:00.009+02:00

Her zaman gülünecek bir şey bulmamla övünmüşümdür. Fakat şimdi bu kendimi övme faslını geçip konuya geçeyim direkt. Bugünlerde aklıma takılan bazı durumları aşağıya sıralayacağım. Her biri hakkında 1-2 sayfa geyik yazı yazabilirdim ama üşeniyorum. Kendi geyiğinizi kendiniz yapın.

1-) Facebook'da biri ayrıldığında insanlar bunu niye beğeniyor? Yok yani ben ayrıldıktan sonra "Arzu Volkano like this" dese bana feysbuk. Arzu'ya özel mesajla ulaşır. Naber ya aylardır görüşmüyorduk yapardım. Ulan ayrılmışlar güzel bir şey değil beğenmemen lazım. Hadi beğendin, sevindin bari çaktırma.

2-) Bu da çok içler acısı bir durum. Çok kötü bir tablo çizeceğim şimdi sizlere. Karşıdan bir çift geliyor. Çocuğun bir elinde şemsiye var diğer elini de kızın omzuna atma çabası içine girmiş. Kız ise elini çocuğun beline bile atmamış iki eli de boşta. Yazık günah be. O şemsiyeyi öyle dakikalarca taşıdı çocuk. Ben buna şahit oldum.

3-) Halkımız cinsel espriyi kaldıramıyor. Oysa ki en komikleri cinsel oluyor. Şimdi şöyle bir diyalog geçiyor aramızda terbiyesiz oluyoruz.

+ Onun dediğini mi yapacaksın benim dediğimi Yavuz?
-1 Yauv tabii senin Ayşe.
+ Ehehehe
Muhsin: Benim de iki memem olsa benim dediğimi yapardı.

Şimdi bu komik bile değil hayatın gerçeği. Niye terbiyesiz oluyorum ki ben? Belki yemek yiyorduk ondan diyeceğiz ama bence asıl neden bu değil

4-) Sevgilinin gözüne şiir yazan romantik gençlerimiz. Şimdi bu arkadaşlarımız önce açıyor google'i Attila İlhan şiirler yazıyor. 2-3 tane okuyor. Sonra biraz Ataol Behramoğlu. Tabii Can Yücel olmazsa olmaz. En sonunda biraz Cezmi Ersöz'den sonra hop şair oluyorlar. Şimdi olun tabii. Siz yazdıkça ben gülüyorum siz de mutlu oluyorsunuz. Ben şair ruhlu biriyim diye ama yauv abicim bırakın kızın gözüne şiir yazmayı. Hangi erkek bir kızın gözüne bu kadar önem verir? Kaybolmayın artık şu okyanus mavisi, sisli, puslu gözlerde. Yazın şöyle bir şiir mesela

Sevgilim
Öyle güzel götün var ki
Bazen hep arkandan yürümek istiyorum
Sadece popona saatlerce kitlenip
Onun içinde kaybolabilirim
O kıvrım, o hafif kalkıklık
Ve o poponun altı
Bir güneş gibi parıldayan bacakların
Seni her gördüğümde keşke daha kısa bir etek giysen diyorum

Vallahi alkışlayacağım. Bir de sizin gibi deneyelim

Sevgilim (tamam mütabıkız bu konuda)
Öyle güzel gözlerin var ki (geç arkadaşım geç)
O okyanus mavisi gözlerinin içinde (kızın gözler yeşilse okyanus her an yeşil olabilir)
Ben bir alabalık oluyorum. (alabalığı okyanusa falan sokabiliriz. öyle de tuhafız)
Gözlerine saatlerce bakıp ellerini hiç bırakmadan tutabilirim. (Bir kere bakamazsın arkadaşım. Ellerini de o kadar çok tutarsan elin terler yapış yapış olur)
Ellerini hiç bir prensesinkine değişmem (burada biraz dürüst diyebiliriz. poponu adriana lima ile takas edebiliriz mesajı veriyor.)
Ve ben hiç bir zaman delere dikkat etmem (hadi canım)
Sana şiir yazdıkça
Ne önemi var imla kurallarının (kıza salak diyor. ama kız hala ayy ne romantik düşüncesinde)
Çünkü benim aşkım yıkar tüm kuralları. (böyle de iğrenç bir sonla bitirmezsek olmaz)

5-) İnsanlar twitter açıp "Yaa nefret ediyorum bu 160 karakter olayından" diyor ya hatta "Yaa nfret edioum bu160 krktr olayndn" diyor. İşte onlara söyleyin Twitter'in olayı o nefret ettiği 160 karakter.
Not: Adı Almula olduğu bildirilen bir şahıs Twitter'ın karakter sınırlamasının 140 olduğunu bildirdi. Zanlı hâla aranıyor.

Daha vardı da unuttum. Şarkımızı koyup bitirelim.

The Longcut - A Tried And Tested Method
Yükleyen samithemenace. - Bağımsız web videoları.

"Lucid Dream" Anılarım

2009-11-10T05:54:00.005+02:00

Böyle bir şey var. Zamanım olursa dönem ödevi tandanslı bir yazı koyacağım. Şimdilik ilk anımızı yazalım ki kendisi ilk olarak kontrolü ele geçirdiğim ve hatırladığım Lucid Dreaming tecrübesi olarak tarih sayfalarına yazılmaktadır.

Nasıl yaptık?
-Sürekli rüyamı bu sefer kontrol etcem geyiğiyle yatın. Ben bir senedir yatıyorum daha yeni oldu. Yılmamak lazım.

Efendim. Bizim rüyamız şöyle oldu.

Şimdi bir arkadaşla kağıt oynamaya gideceğiz. Elazığ'dayız. Beni evden alıyor arkadaş ben de diyorum ki. Yauv nereye gidiyoruz? O da kağıt oynamaya. Sonra ben Leman Cafe'yi görüyorum. Lan burası Elazığ olamaz ne kağıdı? Neredeyiz biz? O da gayet yok ya Elazığ'a açıldı Leman Cafe diyor. Ben de yok yahu açılamaz Leman Cafe Elazığ'a diyorum.(giriş tabelasında da sadece ilaçlar yazıyordu ne alakaysa) İşte o anda ahanda rüyadayım diye bildiğin sevindim. Hatta hoplama zıplama oldu. Sonra etrafımdaki mekan değişti. Bu ara biraz korku da yaşamadım değil. Daha sonra oldukça geniş kalabalık bir yere geldim. Dur bir uçayım yaptım mal gibi. 5-6 adımlık mesafeyi çok ufak bir yükseklikte gittim sonra ayaklarım yeniden yere değdi. Sonraki deneyişimlerde başarısız oldum hep. Daha sonra uzakta bir güvenlik görevlisi gördüm. Şimdi yanına çok hızlı koşucam dedim. O da olmadı. "Ama güldüğünü görebiliyorum." dedim ki görebiliyordum. Kızıl saçlı bıyıklı bir abimizdi. Daha sonra arkasına dönüp gitti. Ben de uyandım.

Kadın Doğum Stajından Geçmem

2009-11-10T05:53:00.004+02:00

Çok tuhaf oldu bu.
En malign hocadan sınava girip
28 kişiden 19 kişinin kalması
Ve benim geçmem
Yakanızdan düşmeyeceğiz akepe

Hocanın bana en kolay soruyu sorması
Ve benim çalıştığım konuya denk gelmesi
Az çok bilmem
Biraz sallamam
Hocanın gözünde
Biliyor ama tam çalışmamış imajım
Bu böyle gitmez
Halkım uyanın

Sonuçta geçtim
Mutluyum
Umutluyum
Verdiğim sözleri tutucam.
Peki siz hükümet siz niye tutmuyorsunuz verdiğiniz sözleri?
Where's the AB Where's the çift duble yollar? Where's the 301? (Buraya gülün ben çok güldüm. Fatih Terim olsa o da gülerdi)
The love of christ?

I had to get the agony of gods heart...
WE... HAVE SINNED!!!

Satır satır yazınca Yılmaz Özdil tandansı yakaladı klavyem arada sırada kusura bakmayın. Akp'ye sövmem ondandır.

WHEN THE WALLS GO DOWN EVERGEY
Yükleyen PANOS20. - Diğer müzik videolarına göz atın.

Vulva Kanseri

2009-11-06T00:18:00.001+02:00

Vulva kanseri diye bir şey var. Bakın tüm dünya vajinaları sizlere sesleniyorum, sakın olmayın. Olursanız bana gözükmeyin, uzakta durun yanıma yaklaşmayın. Yazık değil mi benim de rüyalarım var.

G-Force

2009-11-02T04:55:00.009+02:00

Sınavıma 5 gün kalmasına rağmen aptal gibi oturdum film izledim. Tabii bunda bizde kalan arkadaşın da etkisi oldu. Oysa ki ders çalışacaktım, tam oturuyordum ki... Geldi ve hadi film izleyelim dedi.

Neyse arkadaş animasyon sevdiğinden ötürü elimizde de animasyona en yakın film olarak G-Force bulunduğundan dolayı onu izledik.

Film hakkında yorumum "izlemEyin". Bundan çok daha iyi filmler var dünyamızda ama diyelim ki 5 arkadaş toplandınız hadi bir film izleyelim arada da sohbet ederiz falan diyorsunuz işte o zaman bu filmi izleyebilirsiniz. Zira tamamen boş bir film. Kurgusu olsun, hataları olsun.. Eğlendin mi diye sorarsanız; evet eğlendim. Güldüğüm yerler olmadı değil ama bunlar da gayet 3. sınıf osurma esprisi, yere düşme esprisi ve diğer klişe esprilerdi.

Sonuç olarak Space Jam ile başlayan insanların animasyon karakterleriyle aynı perdede buluşması akımının son örneği G-Force'u kaçırmazsanız üzülürsünüz. Yani kaçırın hiç tutmayın. 15 yaşından küçük olsaydım daha bir sevebilirdim. O berbat sonu bünyem kaldırabilecekti ama şimdi yapamıyorum.

SPOİLER OLARAK OKUYABİLİRSİNİZ ZİRA TAHMİN EDİLMESİ ÇOK KOLAY OLAN FİLMİN SONU YAZIYOR
Yeter arkadaşım ya.. Filmdeki kötü karakterin ömrünü adadığı dünyayı yok etme amacına tam ulaşacağı sırada baş rol oyuncusunun gelip "Aslında sen iyi birisin, sen de bizdensin, kalbinin derinliklerindeki o çiçeği ben görüyorum" demesi sonucunda kötü adamın bir anda evet çok büyük bir hata yaptım deyip tüm yaptığı işi mahvetmesine sinir oluyorum. Yapmayın artık lütfen..
SPOİLER BİTTİ BOYUMUZ UZADI

Dedikodu

2009-11-01T17:32:00.002+02:00

Aklım başına geldiğinden beri hep dedikoduya karşı olmuşumdur. Mükemmel bir özellik olarak söylemiyorum ama gerek evde olsun gerek arkadaş ortamında başkaları hakkında konuşulmasını sevmem. Hatta bu ortamlarda "Bırak oğlum dedikoduyu" dediğinizde cevap olarak "Ne var yüzüne de söylerim" derler. Ben de içten içe gülerim. Zira kimsenin kimseye yüz yüze söylediği bir şey yoktur. Böyle davrandıkça insanlar benimle dedikoduyu zamanla kesti. Hatta x'in y ile çıktığını en son hep ben öğrenirim. Hatta çoğu zaman ayrıldıklarını duyduğumda "Çıkıyor muydu yahu onlar?" olan insanım. Üniversite ikinci sınıfın başlarından itibaren insanlar bana hiç bir şey anlatmamaya başladı. Zira kendilerine "bana biri hakkında bir şey söylüyorsan gider ona söylerim" demişimdir. İnsanlar bunu laf taşıma görse de ben kendimi çok dürüst çok taşaklı biri olarak görümüşümdür. Neyse

Sonuç olarak eşekmişim. Bundan sonra dedikodunun allahını yapıcam. Çok zevkli oluyor. Dün sabahlara kadar bir arkadaşın kayboluşu üzerine dedikodu yaptık ve hiç bu kadar gülüp eğlenmemiştim. Zaten tüm günahlar zevkli değil mi yahu?

Last Days Soundtrack ve Güzel Şarkı

2009-10-31T19:36:00.013+02:00

İki gün boyunca bu albümü dinledik. Dolayısıyla bir yorum yapalım. Albüm 12 şarkıdan oluşuyor. Velvet Underground dışında tanıdığım kimsecikler yok. Son iki şarkı haricinde albüm; grunge, indie, alternative doğrultusunda diyebilirim. 6 şarkılık ilk yarısı daha güzel. Daha önce paylaştığımız Death To Birth hem orjinal kayıt olarak hem de akustik olarak albümde yerini almış. Yine Velvet Underground'in "Venus In Furs" adlı şarkısı pek mükemmel. Zaten filmde geçtiği yerde oldukça iyiydi. Son şarkı olan 21 dakikalık Hildegard Westerkamp'in(enviromental music yapıyor bu kadın. başka bir terim bulamadım.)şarkısı olmamış.

Bir de Mula (http://frontispice.blogspot.com) adlı arkadaşımız sağ olsun zaman zaman bizlere şarkı yollar. Hatta sık sık yollar. Yolladığı şarkıların istatistiğini çıkardım tam 10. şarkıda çok güzel bir şarkı yolluyor. Yine hayal kırıklığı olan 9. şarkıdan sonra 10. şarkı şahaser çıktı onu da paylaşalım. Klibi de oldukça güzel..

The Dears - 22 the death of romance
Yükleyen Cooperative-Music. - Öne çıkan müzik videolarını izleyin.

Green Street Hooligans

2009-10-31T07:25:00.009+02:00

Haftaya Cuma sınavım olmasına rağmen böyle filmler izliyorum. Evde olası bir ebeveyn olsa kapıyı açıp "Oğlum sınavda İngiltere'de ki holiganizmi mi sorcaklar?" der ama evde ebeveyn ya da ebeveyn ruhlu bir arkadaş bulunmamakta. Dolayısıyla biz de sabahlara kadar sabahlayıp(?!) film izleyebiliyoruz.

Şimdi erkekseniz, futbolu seviyorsanız, Van Damme filmlerine yatkınsanız bu filmi mutlaka izleyin. Tabii geri kalan kitle de izlerse eğlenecektir. Kısa bir yorum getirirsek ben izlerken eğlendim az biraz da öğrendim. Çok boktan klişeler olmasaymış daha iyi olurmuş ama olsun varsın. Bir de bunu izleyip West Ham United sempatizanı olmamak zor bir durum.

Güzel diyebileceğimiz(bazen amatöre kaçabiliyor yalnız) kavga sahneleri var. Bu kavga sahneleri adama cesaret de veriyor. Elijah hobbiti bile dövüşebiliyorsa ben bu boy bu kiloyla tüm İngiltere'yi fethederim ulan oluyoruz istemeden.

Filmimizden sahnelerle süslenmiş bezenmiş güzel bir şarkıyla yazımızı bitirelim. Bunu izleyip az çok fikir sahibi olursunuz.

Terence Jay - One blood
Yükleyen Fraka_Reagissons. - Diğer spor ve ekstrem spor videolarına göz at.

Bir de filmi izleyip ek bilgi olarak ne öğrendik Glasgow Smile ya da Chelsea Grin diye bir olay var. Nedir bu? Batman'de ki Joker abimizin ağzı oluyor. Türlü türlü yapılma sanatı var. Merak eden yazsın gogıla okusun. Tommy Flanagan adlı aktörün suratında da Joker gibi yapayı değil gerçeğini görebilirsiniz.

Last Days

2009-10-31T02:54:00.008+02:00

Aylardır bitirmeye çalıştığım Gus Van Sant filmografisinin son demlerini yaşadığım şu günlerde Last Days'i izledim. Gerry, Elephant, Last Days üçlemesindeki en iyi 2. film diyebilirim. Michael Pitt herifine gıcık olmama rağmen bu filmde hakikaten rolün hakkını vermiş. Öptük kendisini.

Bir de filmin güzel de bir soundtrack'i var. Albümde Pitt'in kendi grubu olan Pagoda'nın iki şarkısı var. Bir ara albümlerini dinleyip -zira yüklendi- beğendiğimizi ya da beğenmediğimizi yazarız.(Biz tek kişiyiz ama binlerce blogda gözlemlediğimize göre üstün yetenekli blog yazarları fark etmiş ki 1. çoğul şahısı kullandıklarında daha fazla kişiyi etkiliyormuş ben de o akıma kapıldım.) Filmden bir şarkıyı -trailer eşliğinde- aşağıya koyalım.

Filmin konusu mu ne? Bir zamanlar arabul.com diye bir site vardı biz küçükken şimdi de google var.

Death To Birth - Michael Pitt (Last Days Movie Kurt Cobain)
Yükleyen claudiath6. - Yüksek çözünürlüklü video keyfini yaşayın!

Buralarda niye hiç yazı yok?

2009-09-30T01:11:00.003+03:00

Niye yok? Çünkü franbogaz.blogspot.com diye bir adres açtık, geyik yapıyoruz mütemadiyen. Gayet de kaliteli olduk. 5 kişiyiz ama silahımız yok. Bir de buranın tasarımını yanlışlıkla değiştirdiğimden beri soğur oldum. Cümlelerim de artık böyle yalın ve köprüsüz. Ama yine yazacağım buraya.

Rooney tenhada kıstırmayayım seni!

2009-03-13T21:55:00.004+02:00

Demiş ki tombul, tipsiz Rooney:

"Everton taraftarı olarak hep Liverpool nefretiyle büyüdüm. Şimdi de değişen bir şey yok". "

Bir insan mavi doğarsa mavi büyür deyip sonra Everton hakkında ileri geri konuşmadın mı? Tenhada kıstırmayalım oğlum seni! Alpay Özalan ile Kemalettin Şentürk'ü salacam üstüne.

İleti Geçmişim

2009-03-12T02:50:00.004+02:00

Bugün, bir arkadaş sayesinde şimdiye kadar hiç kullanmadığım ileti geçmişini kullandım. Ne boktan bir olaydır, ne gereksiz bir uygulamadır. Okudukça duygulandım, ulan burada beni yanlış anladı işte o yüzden ayrıldı benden dedim. İçmeye karar verdim işte az önce. İlk kez, içtikten sonra geçmiş aklıma gelmedi de yaşananlar aklıma geldiğinden içmek istedim. Bilgisayarda tek foto bırakmıyorsun, tüm hayatından çıkartmaya çalışıyorsun ama ileti geçmişinde başka biriyle konuşmalarınızı ararken insanın gözüne çat diye takılıyor işte. Arabesk film durumu vardır ya hiç aklıma gelmiyorsun ama hep aklımdasın. O durumu dibine kadar yaşadım. Şimdi ilk kez bir anıyı sarhoş değilken sileceğim. Sakin bir şekilde okuyacağım sonra sinirleneceğim, bunu bana nasıl yapar deyip tüm konuşmalarımızı sileceğim.

Fotoğrafı da kendim çekmiştim. Kendimce bir güzelliği ve bağlantısı var eski yazdıklarımla ilgili.

Çamaşır makinası ve son don ikilemi

2009-03-10T08:48:00.006+02:00

Şu üstteki aletin aynısından bende de var. Tabii fayanslarım falan o kadar temiz değil. Geçen sene ikinci elciden almıştım hem de hiç pazarlık yapmadan. Bu sene ikinci elcilerden her aldığım nesneyi yarı fiyatına aldığımdan dolayı bu çamaşır makinasının bende açtığı duygusal yara büyüktür. Eğer öğrenci evinde falan kalmıyorsanız, pek ilgilenmezsiniz bu aletle, öyle anneniz yıkar, asar falan. Ama öğrenci/bekar iseniz başka; bu göt alet bir kere gerekli. Öğrenci evinde lüks deyip, zenginsin ayağı kimse yapmasın. Benim tüpüm yoktu ondan önce çamaşır makinası aldım. Çalışma mekanizması falan kolay düğmeleri çeviriyon, gerisini hallediyor. Bu aleti ben olabildiğince az kullanıyordum; giyecek bir şey bulamayıp, kirli sepetine doğru yöneldiğim ilk gün -giymeyi sevmediğim ama temiz kalan tek kıyafetime el attığım gündür- yıkardım tüm çamaşırları. Tabii ben 1 sene bunu böyle kullandım, alete bir şey olmadı, paşalar gibi çalışıyordu. Ama 15-20 gün önce mi ne artık canına tak etti, bozuldu alet, sıkma işlemini yapmıyor. Sinirden kapağını da kırdım. Annemi arayıp benim çamaşır makinası bozuldu yeauv deyince ulan senin makina benimkinden iyi nasıl bozdun onu? Benimkini 10 senedir kullanıyorum ben dedi. Kem küm yaptım, bozuldu işte bilmiyorum triplerine girdim. Asıl sorunum şu şimdi daha renkli kıyafetim var parfüm deodorant falan kapatıyoruz da an itibariyle son donumu giydim. Kara kara düşünüyorum, atlet bitseydi, tişört falan giyer kapatırdık da şimdi bir korku saldı ya ishal olup altıma kaçırsam -okul öncesi bu benim başıma geliyordu hala korkarım- giyecek başka donum yok. Öyle acınası bir haldeyim!

Saat 2'de bir hayat kadını sen masada içerken elini sıkarsa

2009-03-10T02:45:00.005+02:00

Şimdi bu yazıyı yazarken bayağı bir sarhoşum, sonra gelip edit de yapmayacağım anaa bu nasıl cümle olmuş diye. Bugün arkadaşlarla içelim dedik, küçük bir kentte okuyorsanız ya sevgiliniz olacak ya da tüm paranızı içkiye yatıracaksınız mutlu olmak için, ben bunu anladım. Para önemli bir şey yani hehe. Her neyse bir iki gözlem yazacağım sıcağı sıcağına malum eve yeni geldim, hemen blogu açtım.

İlk olarak Anadolu meyhanesi denilebilecek bir yere girdik, sessiz, sakin ama plazma ekranı olan çalışanların size son derece saygı gösterdikleri ve memnun kalmanız için elinden geleni yaptıkları güzel mekanlar bunlar. 4 erkek bir kızdan oluşan bir arkadaş topluluğunuz var ve sırf siz bu kız arkadaşınız yüzünden pub'a gidip bir biraya 6-8 milyon veriyorsanız ve üstüne üstlük o kızı eve atamıyorsanız, pub'a gitmekten vazgeçin. Yakın olan kız arkadaşınıza da deyin ki ya pub çok pahalı ille içeceksek birinin evinde içelim. Malum 3 senedir sürekli takıldığımız pub'da yaşadığımız heyecanı ve mutluluğu şu bir gecede yaşamamıştım. Diyeceğim odur ki; belli bir meyhaneniz olsun. Her neyse gittik meyhaneye, 21 bira bir büyük rakı, 2 porsiyon biftek, 2 porsiyon ciğer, 1 buççççuuuk adana aldık. Hesap ne kadar tuttu? 120 Tl tuttu. Tabii hepimiz şaşırdık o değil yemekleri de yediğimiz en güzel yemeklerdi. Okula yakın olsa her öğle arası gider yerim. Ne boksa her neyse sonra kalktık tabii hepimizin kafalar güzel, kimimizin uykusu gelmiş saat 1 olmuş. Tuhaf arkadaşlardan biri haydi pavyona gidem diyor. Ulan yok uyucam ben falan cümlelerine ulan ne göt adamsın sen falan diye cevap veirldiğinden dolayı bir zamandan sonra istemeyerek de olsa pavyona giriyorsunuz.

Hiç pavyon kültürü olmayan ben, içeri girdiğimde acayip şaşırdım. Ulan saat 1'di ve mekanda takım elbiseli 50'den fazla adam içiyor, şarkılara eşlik ediyor, masasına aldığı kadınla sohbet ediyordu. Ulan bu saatte ne arıyor bu insanlar burada diye afalladıktan sonra bir masaya geçip oturduk. Ortamdaki tek kot pantolonlu tayfa olarak kot pantolon eksimizi kapatmak için son derece sert beş bira getir bize yaptım. Her neyse biralar geldi. Etrafta tuhaf tuhaf kadınlar dolaşıyor, geliyorlar elini sıkıyorlar. Ben başta hem utandım hem de sinirlendim. Para ile size her şeyi yapabilecek olan kadınlar masanıza geliyor, elinizi sıkıp, hoşgeldiniz diyor. Ardından da göz kırpıp bir isteğiniz var mı diye soruyor. İlk başlarda acayip utandım, kadınlar elimi sıktığımda başımı eğiyordum kendi kendime ulan ben burada ne arıyorum falan diyordum. Ben daha benim kadar entelektüellik -kastım kendini övmek değil biraz daha siyaset, sinema, müzik ve edebiyat konusunda etraftaki bir çok insandan daha fazla şey bilmek; terimi yanlış kullandıysam hiç sikimde değil anlatmak istediğim bu hehe- ile sıradan bir insan olma arasında kalmış bir insan görmedim . Tam yerimi bilemiyorum. Her neyse gelen kadınlardan bir tanesi bu arkadaşınız niye başını eğiyor diye sorduktan sonra ortama uyum göstermeye başladım. Akdeniz akşamlarından, ocağım söndü bu ne beladır şarkılarına kadar türlü türlü şarkılar çalıyordu. Yavaş yavaş kendimi tutamayıp kadınlara bakmaya başladım, masaya gelen kadınlar elimi sıktığımda gözlerine de baktım hatta kimisi güzel sayılabilecek kadınlar yaptığı işi o kadar profesyonelce yapıyorlardı ki bir an olsun bu işten nefret ettiğini anlamıyordum ama biliyordum ki nefret etmeme gibi bir ihtimalleri yok. Aynı gün okulda Kadınlar günüyle ilgili seminer veren birisi olarak bir yanım masadan kalkıp ulan bu nasıl bir toplum diye bağırmak istese de baskın kalan tarafım ulan burada bulunan heriflerin hepsi kaçakcılıktan köşeyi dönmüş ve hepsinin belinde silah olan insanlar korkusuyla ortama daha fazla uyum gösterip bu düşünceleri attım kafamdan. Komikti yahu, bir yandan şarkılara eşlik ediyordum bir yandan da ulan insan burada tüm parasını yer ulan diyordum. Hele son gelen kadın öyle bir göz kırptı ki bana, masadaki tüm biraları fondip yapıp beyler hadi kalkalım daha dayanamıyorum dedim. İşte öyle tuhaf bir mekan bu pavyonlar, ilk kez gittim. Daha önce gitmiş olanlar ulan bu yaşa gelmişsin ilk kez mi gittin falan diyebilir ama etrafı gözlemlediğim sürece hakikaten halimize üzüldüm. Ankarada belediye başkanı kim olacak diye tartışan gençlerin örgütlenip bu tip yerleri ateşe vermeli falan diye düşündüm hehe. Aman dedim sonra insanların parası var harcıyor işte gönüllerince tabii sonra hesap geldiğinde bir biranın 9 milyon olduğunu anlayınca, bir insan alın teriyle kazandığı parayı bu kadar kolay harcamayacağını bildiğimden dolayı daha da sinirlendim tüm ortamda bulunan insanlara, ama bir yandan da tüm erkekliğimle ulannnn ne kadınlar vardı deyip duruyordum. Bir erkeğin pavyona gidip karısını ya da sevgilisini aldatmama gibi bir durumunun zor olduğunu düşündüm haliyle. Ama yine de eğer kendinizi biraz olsun bana yakın hissediyorsanız ve daha önce hiç gitmediyseniz mutlaka bir kere gitmelisiniz meyhane ardından da pavyona ve o arada kalmışlığı hissetmelisiniz. Bir yanda deliler gibi eğlenen arkadaşlarınız bir yandan masada bulunan bir arkadaşınız lan ben bu garsonu tanıyorum babama söylerse ayvayı yerim söylemleri bir yandan erkekliğinizi bastırmak için son derece uğraş göstermeniz ve en önemlisi hiç tasvip etmediğiniz bir ortamda olmanıza rağmen eğlenmeniz hakikaten tuhaf bir deneyimdi benim için. Bir kere daha gider miyim bilmiyorum ama gidersem sonuçları göze alarak giderim herhalde.

Pek bir anlattım herhalde hehe, neyse yarından itibaren film yazısı falan koymaya başlayacağım. Tuhaf yahu meyhane, pavyon. Bundan 3-4 sene önce hiç bir zaman olabileceğimi hayal etmediğim yerler. Kendimce ulan bir kadınla seks yapmak için bir tanışıklık olmalı, bir sevgi olmalı derdim ama biraz alkol biraz açık giyinmiş kadınlarla karşılaşınca hepsi yalan oluyormuş onu anladım. İğrenç yaratıklarız yahu biz erkekler!

Masal yazıyorum ben

2009-03-09T21:31:00.004+02:00

Bloga daha fazla yazı yazmaya karar verdim. Edebi değeri olmayan kendimi parmakladığım yazılardan olabildiğince az koyacağım. Artık gırgır, şamata geyik yeri olacak bu blog. Haberiniz olsun! Değişim başlasın. Naruto usulü style ile Believe it ! Doğru yolu buldum artık. Sözlüğe koyduğum yazıları da buraya copy/paste yapıcam.

kar, yağma bir daha yürüdüğüm yollara

2009-01-24T06:09:00.004+02:00

bir elimde bira şişesi, bir elimde telefon yürüyordum.
kar yağıyordu lapa lapa
saat sabaha karşı üçtü
köpekler etraftaydı ama ben korkmuyordum onlardan
hem saldırmazlardı ki benim gibi bir sefile
sonra telefon çaldı, sen konuştun ben dinledim
ben konuştum sen dinledin
sonra telefon kapandı
ben gözlerimi kapattım ve koşmaya başladım
kollarımı iki yana açarak
ve düşündüm ki hayat ne güzel böyle gözü kapalı koşabildiğin zaman
sonra çarptım bir yere
gözlerim hala kapalı dedim ki şimdi ölmemeliyim tanrım, şimdi olmaz
açtığımdaysa gözlerimi, ayın içindeki o adam bana elini uzatmış gülümsüyordu
sarhoştum, mutluydum ve hayat devam ediyordu.
dedim ki daha iyisi olamaz, daha iyisini yaşayamam ölene kadar
eve gittim babam uyandı
merak etti beni, niye dışarı çıktım diye
ama gelip soramadı bir türlü
sonra üstüme örtme bahanesiyle geldi ve ne yapıyordun dışarıda diye sordu usulca
bilemedim hiç bir zaman kokuyu aldı mı? bana kızdı mı?
döndü yatağına cevabımdan hoşnut kalmayıp çünkü sabah da soracaktı ne yaptın o saatte dışarıda diye
sonradan öğrendim korkmuş bana bir şey olacak diye
benimse sadece sırtım ve bacağım ağrıyordu ama gözüm kapalı koşabildim ya
ne önemi vardı sırtımın, başımın
sonra zaman geçti
telefonum çaldı ama sen konuşmadın
ben aradım sen açmadın
ben göze aldıkça sen imkansızlaştırdın
şimdi bir büyük rakı bile bitirdiğimde
gözlerim kapalı koşamıyorum korkudan
çünkü çarparsam bir yere
tutmam o günkü gibi bana kalk diyen elleri
ama yine de daha güzeli gelecek.
daha iyisini yaşayacağım
tekrar karda gözü kapalı koşabileceğim
bir elim beklenenin elinde
diğer elimse boşlukta
umarsızca yaşayabileceğim biliyorum.
çünkü en iyisini daha yaşamadım
en iyisini daha görmedim

yok olup gitsen puf diye

2009-01-09T23:49:00.003+02:00

hiç adını duymasam mesela
hiç bahsetmeseler senden
kararıverse resimlerin ekrana baktığımda
seni düşünüp yazdığımda parmaklarım tutuluverse

acıyor be hala canım
bıktım artık yıldızların kaymasını beklemekten
kaymıyorlar, vermemek için umut
fallar hep doğru

bir şey kopup gidiverdi içimden
insanların yüzüne bakarken
yanaklarım kızarmıyor artık bahsettiğimde senden
kaşlarım çatık benden bir şeyler çaldı o diyorum

hani ince bir çizgi vardı aşk ile nefret arasında
hani kolaydı nefret etmek
beceremedikce kaldırıyorum kafamı yıldızlara
bu sefer açılacak diye tanrıyla bahse tutuştukca
senden değil yine tanrıdan nefret ediyorum.

Beklenilen

2008-12-23T22:54:00.002+02:00

Çok tuhaf yahu
Hiç bir şey hissetmiyorum
Sanki otobüse binmeden önce onlarca uyku hapı almışım da
Uyumaktan başka bir şey düşünemiyorum

Ve umursamıyorum da
E ne de olsa alıştım tüm bu ayrılıklara
Sanki Elpis'in çiçeklerinden koklamışım da
Daha en iyisini görmedim biliyorum diyerek kendimi avutuyorum.

Evet evet tüm bu olanlar çok tuhaf yahu
Hiç üzülmüyorum da
Sanki üzülebilmek için
Bir büyük rakıya ihtiyacım var da
Olanları unutmaktan başka bir şey istemiyorum.

-------

Düşünüyorum da şimdi tuhaf gelmiyor
Ne umursamamam ne de üzülmemem
Çünkü hiç şaşırmıyorum.
Tam da beklenileni yaşıyorum.

Hmm

2008-10-12T23:42:00.000+03:00

Sarhoşken yazıp, ayıkken silmek ne kadar acınasıdır değil mi ?

artık mutluyuz

2008-09-12T03:41:00.004+03:00

bazen düşünüyorum
çok az
sizler gibi değil
az biliyorum, elimden geldiğince öğrenmemeye çalışıyorum
öğrendikçe ee diyeceğimi biliyorum da ondan öğrenmiyorum
hem o kadar bahsetmiş erasmus cehalet mutluluğu getirir diye
yalan söyleyecek değil ya koskoca erasmus
hem çok zamanım yok ki benim öğrenmek için
hem ben miyim değiştirebilecek olanları, olacakları
ben kendimi değiştireyim olanlara karşı yeter
o yüzden bazen düşünüyorum
sizler gibi değil
devletim milletim insanlık için değil düşündüm mü kendim için düşünüyorum
nasıl daha fazla zevk alabilirim bu hayattan diye düşünüyorum
yok öyle büyük hayallerim
sizler gibi ulaşmaya çalıştığım hedeflerim de yok
dedim ya çok az düşünüyorum
geri kalan vakitse eh işte geçiyor bir şekilde

Bir otobüs dumuru

2008-08-26T15:50:00.007+03:00

Bu yaz, tüm kış boyunca arkadaşlarla plandığımız Mersin'e gidip beraber tatil yapma olayını gerçekleştirmek için Adana'ya oradan da Mersin'e gittim. Bu hayatımdaki tüm yazlarım boyunca yaptığım en büyük hataydı, hatta ortaokulda yaz kamplarına gidip 3. gününde ağlayaraktan annemlerin beni eve götürüp, belki de kişiliğimde büyük yara açmış yazdan bile daha kötüydü. Hem de aynı kampa bir sene sonra bir kez daha gidip, başıma açılmadık dert bırakmamıştım.

Her neyse bunu yazarken elimden geldiğince sizleri güldürmeye çalışacağım. Gülen olur olmaz bilemeyeceğim ama yaşananlar tamamen gerçektir. Olmaz ulan böyle şey diyerekten dalga geçmeyiniz.

Biletimi daha önceden "Yeni Adana" otobüs firmasından almıştım ve tüm işlerimi son ana bırakmamla beraber Gemlik'e giden ilk otobüsü kaçırdım, bu yüzden babam Gemlik'e kadar arabayla indirdi. Saatlerce psp'ye atmaya uğraştığım Notre Dame müzikalinin çalışmadığını görmemle beraber yolculuğun kötüye gideceğini o an anladım ve her şey terminale giden otobüse binmemle başladı.

Bavulu güzelce yerleştirmiş, otobüsün orta yerlerinde ayakta dikilmiş bekliyordum. Otobüs hareket ederken müziğin verdiği gaz ile duracak düğmesine basmışım. Eskiden ne kadar güzeldi duracak düğmeleri tavanda olurdu ve kimse istemeden basamazdı. O anı yaşadınız mı bilmiyorum ama berbat bir durum !!! Otobüs bir anda duruyor, önünüzdeki kapı açılıyor, etrafınıza bakıyorsunuz kapıya yönelen kimse yok kafanızı kaldırıyorsunuz şoförle göz gözesiniz, elinize bir bakıyorsunuz duracak düğmesinin üstünde hala ritm tutuyor. Kulaklığı çıkartıp, afedersiniz yanlışlıkla basmışım diyorsunuz. Berbat bir duygu, herkes size yandan bakarak ulan otobüsümü kaçırırsam ağzına sıçarım bakışı atıyor. Oysa benimde yakalamam gereken bir otobüs var.

Terminaldeyim ve otobüsün kalkmasına yarım saatten fazla süre var. Evdekilerin hadi geç kalacaksın söylemlerinin hepsi boşa çıkıyor. Üstelik bir sonraki otobüsü bekleseydim, oturarak gidecektim ve yanlışlıkla duracak düğmesine basmamış olacaktım. Otobüsün bulunduğu perona gelip, bavulumu teslim ettikten sonra bankta oturararak otobüsün kalkış saatini beklemeye başlıyorum. Kulaklığın kulağımda olup, gayet yanıma kimse oturmasın bakışları atmama rağmen "Yeni Adana"'nın muavini yanıma oturuveriyor. Bir şeyler söylemeye başlayınca kulaklığı çıkartmak zorunda kalıyorum. Muavinin cümleleri duymamın hemen ardından yolculuğun büyük bir tecrübe olacağının ilk belirtileri gelmeye başlıyor. Muavin bildiğiniz muavin hani şu şikayet edilmekten genelde çok korkan adam, otobüsün önünden geçen her kadına kıza laf atıyor. Üstelik beni de kırk yıllık arkaşıymış gibi göstererek... Adam yanıma oturmuş

"Of o çcouğu sen mi doğurdun?"

Ben gülümsemek zorunda kalıyorum.

"Ulan kadının bir çocuğu var vücut hala sıfır km gibi gözüküyor."

Ben kızararak "Artık çabuk kilo veriyor ya kadınlar"

Bir kaç geçen kadına daha laf atan muavin artık hızını alamaz ve bir süre önce yandaki perona yanaşmış olan Metro'nun iki katlı otobüsü hakkında uzun uzun bilgi verip -"bu kaza yaparsa kimse kurtulamaz" gibi- içinden inen bayan muavinin önünde eğilmek zorunda kalması sonucu

"of of biraz daha eğilde iyice delirelim" der.

Ben adam iyice sapıttı lan diye düşünürken. Bana dönüp

"Bu Metro turizmin tüm muavinleri orospu hepsini siktim ben bunların. Hepsi direkt paraya bakar."

cümlesini kurar. Küfürlerin hepsini de kullanmıştır. Ben dumurdan dumura sürüklenirken biraz daha durursam başıma bir şey geleceğini hissetmiş olucam ki otokontrolümün dışında tuvaletim geldi ve muavinimizden tuvalet izni isteyip kalkıp gittim. Geri döndüğümde muavinin ortalarda gözükmediğini görüp, rahat bir nefes alıp otobüse bindim. Ama o da nesi ? O kadar yolculuk yapmama rağmen -Elazığ'da okuduğumu ve Bursa'da oturduğumu biliyorsunuz- bu kadar çocuklu bir araba hiç görmeyen ben üstüne üstlük türünde yeni muavini de aynı otobüste görünce psp'ye sarılır iyi ki varsın demişimdir. Şimdi hepiniz çok çocuklu araba adeyince ulan ne kadar olabilir diye düşünüyorsunuz. Kafanızda şüphe kalmaması için hemen açıklıyorum. En arkanın bi önünde oturuyorum. Yanımda kimse yok. Onun yanındaki ikili koltukta tek bir bayan oturuyor. Arkamızda 2 tane Almancı kadın -nefret ediyorum ulan- ve 4 tane çocuğu. Önümüzde 1 almancı kadın 2 tane çcouğu onun önündeki koltukta 1 normal kadın ve 1 çocuğu ve 1 bebeği bulunuyor. Bebek ağlamasına alışık olan ben bu kadar çocukla yolculuğun nasıl geçeceği düşünerek, psp'nin şarjınnın bitmemesi için dua ediyorum. Psp'de Football manager oynuyorum ve arkamdaki veletlerin sesini duymamak için sessiz oyunda kulaklık takıyorum ama seslerini duymamak mümkün değil Almanya'da bu çocuklara napıyorlar bilmiyorum ama hepsinin ses desibeli normal sokakta gördüğümüz çocukların 4-5 katı, çocuğu dönüp "biraz yavaş abicim" diyorum. Çocuk fısıldamaya çalışarak daha fazla ses çıkartıyor hem de kafamı tükürüğe boğarak. Arkamdaki kadınlar çocuklarına bir kere yapma çocuğum demeyi bırakın sus bile demiyorlar. Ayrıca bu 4 çocuktan biri genelde benim yanımda duraraktan ses çıkartıyor ve sürekli psp'de ne yaptığıma bakıyor. Tam bu sıralarda psp'nin şarjı yolun daha yarısında bile değilken bitiyor ve kabus o an başlıyor. Kimsenin böyle bir yolculuk yaşamayacağını o an anlıyorum. Her yerden çocuk sesleri öndeki çocuğun Down sendromlu olduğunu düşünüyorum. Tuhaf hayvan sesleri çıkartıyor arada kafasını cama vuruyor. Annesi 4 koltuk satın almış rahat gidebilmek için çocuk o koltuktan o koltuğa zıplayıp duruyor. Arkamdaki 4 tane çocuk sürekli bir konuşma halinde deli gibi ses çıkartıyorlar. Bir tanesi son seste müzik dinliyor, ofluyorum pufluyorum anlamıyorlar. Annelerinin gözünün içine bakıyorum, sallanmıyorum. Uyumanın tamamiyle olanaksız olduğunu düşünürken otobüs bir anda yalpalıyor. 15-20 dakika sonra kenara çekiyoruz ve bilin bakalım ne oluyor ? Tekerimiz patlamış ulan!!! Otobüste 7 çocuk + 1 bebek var ve tekerimiz patlıyor. Sabaha karşı 2-3 sıraları çocuklar sürekli huysuzluk yapıyor ve berbat Türkçeleriyle ve nasıl olduğunu bilmediğim Almancalarıyla ciyak ciyak bağırıyorlar. Otobüs 45 dakikadır hareket etmemiş, tam iki elimi kafamın arasına almış "Allahım bu bir kabus olmalı ya" dediğim anda yan koltukta oturan bayan sonunda çıldırıyor.

"Hanfendi yeter artık ama susturun çocuklarınızı."

"Susturun ne demek. Otobüsteyiz katlanacaksınız bunlara."

"Nasıl katlanacağız yahu, sadece sizin çocuklarınız bu kadar ses çıkartıyor. Otobüse bindiğimden beri sus demiyorsunuz yapmayın demiyorsunuz. Bu nasıl annelik, iki dakika uyuyamadık şurada, ben uyarıyorum beni dinlemiyorlar...." Kadın burada iyice çoşar saçma saçma kelimeleri ard arda sıraladığı olur.

"Otobüse binerken böyle şeyler yaşayacağını tahmin edeceksiniz. Ne yapalım yani çocuk bunlar susmuyor."

"Nasıl susmuyor hanfendi. Diğer çocuklar nasıl susuyor peki. Susturun şunları lütfen."

"Anne olduğunda anlayacaksın ne demek istediğimi"

"Hanfendi ben de öğretmenim. Çocukların nasıl susturulacağını bilirim."

"Demek Türkiye'de öğretmensin ve Türk çocukları susturabiliyorsun. Büyük başarı vallahi"

Kodumun Almancı kadını burada alaycı bir tona bürünerek yan koltukta oturan bayanı ezmeye çalışmaktadır. Ben bir yandan gülüyor, bir yandan da ulan acaba kadına destek çıksam mı diye düşünürken, arkadaki iki kadın kendi aralarında sesli bir biçimde konuşmaya başlıyor.

"Öğretmenmiş, nasıl susturabiliyorsa o vücutla azgın türk öğrencilerini"

"Yok vallahi ne susturabilecek. Görücez onu da anne olunca bakalım diyebilecek mi çocuklarına sus"

Bu konuşmanın ardından arkamdaki berbat sesli berbat şiveli 4 çocuk annelerinin uyarılarıyla susmaya çalışmaktadır. Ama tam arkamızdaki çocuklar susmuştur ve yan koltuktaki kadının bakın diğer çocuklar hiç ses çıkartıyor mu sorusuna cevap olarak; önde yer alan 3 çocuk + 1 bebek bir yandan ağlamaya bir yandan bağırıp çağırmaya sıkıldım ne zaman gidecek buuu demeye başlar. Arkada ki kadınlar yine konuşmaya başlar

"Hani ses çıkartmıyorlardı. Onlara da kızsana. Tüm otobüsü velveleye verdiler. Bizim çocuklarımız şurada iki konuşmuş diye bağırıyorsun. Öndekilere de uyarsana bakalım."

İkinci kadın

"Boşver aman boşver. Anne olunca anlayacak o da."

Her neyse 1 saatin ardından otobüs hareket etmeye devam eder. Saat 4-5 sıralarında diye tahmin ediyorum. Yol boyunca kimi zaman yanıma oturup, uyuklayan muavin yine yanımdaki koltuğa ilişir ve uyumaya çalışır. Otobüs bayağı bir sessizleşmiştir ve bende uyuklamaktayımdır ama bir süre sonra bacağımda ve göğsümde bir el hissederim. Noluyor ulan deyip gözlerimi açarım ve yanımdaki o en başta bahsettiğim tuhaf muavin beni bir güzel uykusunda okşamaktadır. Adama dönüp sert bir ses tonuyla

"Napıyorsun hocam sen ? İyi misin" derim.

Muavin bir anda uyanır. Hiç bir cümle kurmadan ellerini çeker ve hiç istifini bozmadan, özür falan dilemeden uyumaya devam eder. Çocuk seslerinden uyuyamamış ben bu seferde sapık muavin korkusuyla uyuyamamaya devam ederim.

Sabaha karşı arka koltuktaki mükemmel 6'lı otobüsten iner ve yanımdaki bayanla derin bir nefes alırız. Otobüs artık sessizdir, uyuyabileceğimizin düşüncesi bizi mutlu eder. Koltuğumuzu arkaya doğru yatırır ve uyuruz. Ama o da ne ? Uyandığımda otobüste kimse yoktur. Otobüs bir tamirciye çekilmiş, aşağıda bir tartışma hatta kavga yapılmaktadır. Otobüste sadece ben ve yan koltukta oturan bayan vardır. Bayan hala uyuyordur ben ise noluyor lan endişesi içinde bir bu eksikti diye kendi kendime söylenmekteyimdir. Üstüne üstlük tuvaletim de vardır. 15 dakika boyunca otobüste tek başıma noluyor ulan diye merak ederken, otobüsün şoförü ve muavinleri otobüse biner ve hareket ederiz. Daha sonra anladığım üzere otobüsün tekerleri tamir edilmiştir ve bizi uyandırmak istmemişlerdir. Fakat daha olaylar bitmemiştir.

Tüm yolcular bir dinlenme tesisinde bırakılmıştır ve hepsi sırayla otobüsteki yerlerine oturmaktadır. Fakat önümüzde oturan çocuğun annesi çok fena sinirlidir, daha önce bahsettiğim Down sendromlu olduğunu düşündüğüm çocuğun ise eli sargılıdır ve sürekli ağlıyordur. Annesi bir yandan

"Tamam oğlum bak cips aldım sana hadi bakayım lütfen ağlama" telkinleri verirken bir yandan da

"Sizi şikayet edeceğim. Böyle sorumsuzluk mu olur ? Sizin yüzünüzden çocuğun eli ne hale geldi ? Ya yakınlarda hastahane olmasaydı ? Sizin yüzünüzden hastahaneye gitmek zorunda kaldım."

Muavinle arasında uzun süreli bir tartışma olmuştur. Muavin arkadaş kendisinin yapacağı bir şey olmadığını sabahın 3'ünde otobüsün altına yatıp teker değiştirdiğinden falan filan bahsetmektedir ki bu sırada kadınımız tek başına muavinle başa çıkamayacağını anlayıp önündeki kadını da oyuna şu cümlelerle sürer

"Hem siz bana nasıl başka birinin çocuğunu emanet edersiniz ki ? Bayanın küçücük bebeği buradayken bayanı beklemeden bebeği bana teslim edip otobüsten beni zorla çıkarttınız. Ya güvenilir biri olmasam ya bebeğe bir şey yapsaydım"

Bu sırada öndeki bayanda çileden çıkıp

"Nasıl ya ? Nasıl olur ya ? Bebeği size mi verdiler ? Bu nasıl otobüs firması ? Sizi kocama söyleyeceğim. Benim bebeğimi nasıl başkasına verirsiniz. Ya kaçırsalardı"

Gibisinden 10 dakika konuşur. En sonunda muavin olayın vahimliğini kavrayarak iki annenin önünde direnemeyeceğini farkedip, tamam hanfendi indiğimizde nereye şikayet edecekseniz edin yapar ve olayı kapatmaya çalışarak şoförün yanına doğru yola koyulur. Ama bu sefer ben eli yaralı olan bir çocukla baş başa kalmışımdır ve yolun bitmesine 2-3 saat vardır. Çocuk tüm yol boyunca ağlamıştır. Babasına söyleyeceğinden bahsettiğinde annesinin yüzünün aldığı şekil çok komiktir. Eğer babasına söylerse, babası bize yolda yetişir onları geri götürürmüş dayısını göremezmiş sonra çocuk, sakın söylemicekmiş babasına falan filan. Bu sırada iki öndeki kız çocuk ise sürekli eli yaralı olan çocuğa gaz verip

"Benim de elim bir kere sıkışmıştı ama hiç ağlamadım. Doktor bana iğneler yaptı elimi sardı ama senin gibi hiç ağlamadım hem de seninkinden daha çok acıyordu" tarzında iğrenç kız çocuk ses tonuyla yüzlerce cümle kurar. İğrenç kız çocuk ses tonu yalak yalak olan ses tonu oluyor.

Çocuk ise 5 saniye kızın gazına gelip sussa da ardından tekrar "Anneğğğ acıyorrr" yaparaktan beni çileden çıkartır. Çocuğun bir ara elini toptan kesmeyi babası aklıma gelene kadar düşündüm.

Her neyse yolun bitmesine az kala yan koltuktaki bayan, bu kadar olayı beraber yaşadığımıza istinaden bana Adana'daki bir sülaleden olup olmadığımı sorar. Ben de hayır derim ve onlara çok benzediğimi söyler. Kadına ısrarla hayır dememe rağmen tutturmuştur. Tabii böyle bir yolculuktan sonra insan ne yaptığını bilmiyor. Çoğu erkeğin hayali olan otobüste bir bayanla tanışma fırsatını bile hiç umursamamış, kadına kısa cevaplar verip dergimi okumaya çalışmışımdır. Çünkü çileden çıkan ruh halim, kulaklarımdaki çocuk sesleri, açlığın ve uyuyamamın verdiği stres, muavinin tacizi bırakın bir bayanla flört etmeyi, herhangi bir canlıyla dahi konuşmamı imkansız hale getirmiştir.

En sonunda Adana'ya ulaştığımda ise otobüs 3 saate yakın rötar yapmıştır. Bir daha asla Yeni Adana'ya binmeyeceğime dair yeminler etmeme rağmen dönüş otobüsümü de Yeni Adana'dan almak zorunda kalmışımdır. Hem de 45 milyona geldiğim yolu 60 milyona dönerek...

Ayrıca sırf bu 3 günlük tatilde 300-400 milyon para harcayarak Metallica konserine de gidememişimdir. Yazık olmuştur.

Samaria

2008-07-10T23:54:00.001+03:00

Samaria hakkındaki incelememe aşağıdaki adresten ulaşabilirsiniz.

http://www.tramvayduragi.com/?p=66

"Birbirimize yabancılaşmamızı unut"

2008-07-06T10:26:00.006+03:00

Aslında Bin-Jip ile ilgili bir kritik yazmaktı amacım, sağda solda film ile ilgili yazılanları okurken bir yandan da film boyunca çalan Gafsa şarkısının yer aldığı albümü indiriyordum. Filmi bir kez daha izlemek için dvd'yi bile takmıştım ama olmadı ne zamanki Gafsa şarkısı bilgisayara yüklendi, şarkının tesiri altında bir şeyler yazmalıyım duygusu uyandı. Hele ki şu sözleri okuduktan sonra;

"aşkımın olan esinti, aklımdan uçmaya başladı
sevginin esenliğini sun bana
bana ‘geri dön aziz sevgili’ de
yaşadığımız ayrılıkları ve birbirimize yabancılaşmamızı unut
hayal gücüm (rüyalarım) gayesizce merak ettiğini söyleyecek,
ve hırsım mutlu olacak.

o,
yüksek burçlarda gözüktü,
ve o tuhaf sözcükleri fısıldadı bana…

geri dön ey aşk!
bu dünyadan nasibim yok
sen benim sonsuz aşkımsın fakat,
seninle benim aynı cevheri kuşanmamız imkânsız.

âh,
gece!
gözlerim sensin!"

Aşkı örneklemeyi her zaman saçma bulmuşumdur. Genelde yazılarda ya da filmlerde yer alır hatta albümlerde bile; aşk depremdir kimi zaman insanı yerle bir eder kimi zaman korkutup bir daha olmaması için dua ettirir, aşk dönmek gibidir eğer gözünü bir noktaya dikmezsen başın döner ve yere düşersin, aşk suya dalmaktır nefes almak için yüzeye çıkmazsan bir daha hiç nefes alamayabilirsin... Aşk şudur aşk budur falan filan. Aslında aşk bilimsel bir gerçek, ne deprem ne baş dönmesi ne o ne de bu. Türlü türlü olan bu yüzden de her örneğe uydurulup istenen tarafa çekilebilen bir duygu. Hatta aşk boktur eğer sifonu çekmesini bilmezseniz koku yapar diyerek aynı kişiye sürekli aşık kalınamayacağını örnek verip okuyanı güldürmeye çalışabilirim veya platonik aşklar için aşk bir köpekle karşı karşıya kalmaktır köpek eğer korktuğunuzu farkederse ya kaçarsınız ya da gözlerinin içine bakıp korkmuyorum dersiniz veya karşılıklı aşkı yaşadığını hissedenler için aşk gece gökyüzü ile yıldızların beraberliği gibidir eğer yıldız yoksa gökyüzünde kafamızı kaldırıp gökyüzünü izlememiz için bir güzellik yoktur. Bunun gibi içi dolu gözükmeye çalışan ama bana göre tamamiyle boş ergenlik örnekleri verebiliriz. Aslında aşkın benim için tek bir tanımı vardır. Aşk özneldir. (Hiç kimse benim ona aşık olduğum gibi aşık olamaz ve ben bir daha hiç kimse için ona karşı duyduğum duyguların aynısını başkası için yaşayabilirim.)

Pastamı yüze bölüp en büyük parçayı sana verdim. Ve sadece sen yerken mutluydum.

Kızlara erkeklere aslında yaklaştığı herkese aşıktı. Aşk, kiminle beraberse anlamını değiştiriyordu. Meltemleyken aşk tamamen cinsellikten uzaklaşmış saf, çocuksu bir aşka, Yağızlayken sorumluluğa, Şevketleyken pişmanlığa, Efeyleyken kararsızlığa, İlkeyleyken cinselliğe, Meteyleyken acıya, Borayla birlikteyken mutluluğa dönüşüyordu. Bir çok kişiyi hayatına sokmuş ve bir çoğunu hayatına girmesi için uğraştığından çok daha kısa bir sürede çıkartmıştı. En iyisini bulmak için türlü türlü insanla beraber olmuş, türlü türlü aşk yaşamıştı. Sorumluluk ile başa çıkamadığını anlamış, pişman olacağı işlere girişmeyeceğini öğrenmiş, cinselliği hayatın anlamı olarak görmediğini farketmiş, kararsızlığın hem pişmanlığı getirdiğini hem de tüm gemileri yaktığını yaşamıştı. O en iyisini arıyordu umrunda değildi kaç kişiyi üzdüğü ya da ne kadar üzüldüğü. Zaten geçen zamanın ardından kimseyi üzdüğünü düşünmüyordu, onlar birbirine aşıktılar ve sevinçliydiler. Hayatında bir kez, mutluluk aşkın getirdiği tüm istenmeyen duyguları kaldırabilmişti; sorumluluk alabilecek kadar kendini güçlü, yalan atmayacak kadar kendinden emin, kıskanmayacak kadar güvenli, isterse zamanının hepsini ona ayıracak kadar özgeci hissediyordu. Hayatta ilk kez yaşadığı bu mükemmel duyguyu sürdürmek için elinden geleni yaptı ama onun kendisiyle mutlu değil sadece sevinçli olduğunu üstüne basa basa söylemesine kadar onu mutlu sanmıştı. O, terazide tek başına hiç bir şeyi kaldıramadığını, defalarca olmaz kelimesini duyduktan sonra anladı. Hayatının en güzel günlerini yaşadı ve ilk kez "Ve zaten genellikle o daha az sever seni" dizesini sonuna kadar hissetti. Hiç üzülmediği kadar üzülse de o kadar çok mutlu olmuştu ki kısa sürede zaman geçip sevinçli günlerine döndüğünde hiç bir zaman keşke o kadar üzülmeseydim demedi. Çünkü her ne kadar bir daha böyle sevemeyeceğini hissedip şarkının "yaşadığımız ayrılıkları ve birbirimize yabancılaşmamızı unut geri dön ey aşk! bu dünyadan nasibim yok sen benim sonsuz aşkımsın" kısmında ağlayarak belki döner dese de "fakat, seninle benim aynı cevheri kuşanmamız imkânsız." cümlesiyle gerçeğe dönüp, üzülmeye devam etmektense yaşadığına benzer bir duyguyu bir daha yaşayabileceğini ümit edip hayata tutunmayı yeğlerdi.

Çeviri için ekşi yazarı "gozupek"'e teşekkürler.

AS THE POETS AFFIRM

2008-06-05T18:49:00.004+03:00

Son yıllarda demeyeyim ama son aylarda 65daysofstatic ile birlikte dinlediğim en iyi grup... Hatta son yıllarda bile diyebilirim. 2004 yılında ilk albümünü çıkartımş böyle mükemmel bir grubu nasıl olur da bu kadar geç keşfederim. Kızdım kendime... Post rock math rock sevenlerin mutlaka dinlemesi gereken bir grup.
Süper ulan!!! Albümlerine rapidshare'den ulaşabilirsiniz. Ayrıntılı incelemesini finalden sonra yapıcam inşallah.

özeniyorum -cümleye senin gibi küçük harfle başlamaya

2008-05-07T20:46:00.010+03:00

aslında dememeliyim bunu
yazmamalıyım bu şiiri
sana ne kadar ihtiyacım olduğunu
ne kadar özlediğimi söylememeliyim
anlatmamalıyım sensiz geçen günlerimi

bir kılıf bulmalıyım
beni içten içe yok eden özleme
aslında sevmemiştim diyebilmeliyim
itiraf etmeliyim sensiz diye başlayıp benliğimi ayaklar altına aldığım cümlelerimin yalan olduğunu
ve o şarkıyı dinlediğimde sen aklıma geldiğinden dolayı değil de öylesine ağlayabilmeliyim
ama bunları sadece sen yapabilirsin
çünkü ben seni hiç tanıyamasamda sen benim en saklı sırlarımı bile ifşa ettin

bana geri dönmen değil istediğim sadece ismini hatırlamak, senin bana yaptığın gibi...

Öyle uyuşuğuz biz

2008-03-19T01:11:00.003+02:00

Yürüdük yorulana kadar
Ve tükendiğimizde
Anladık ki; aslında koşmalıymışız ölene kadar

Six Feet Under - Nobody Sleeps

2008-03-16T23:54:00.007+02:00

"Hiç ilişkim olacağını düşünmezdim. İlişkinin getirdiklerine sahip olmadığımı düşünür kimsenin beni benimle yaşayacak kadar çok seveceğini düşünmezdim. Ama Bob benim yanımda kaldı. Ben de onun yanında. 22 yıl boyunca kalplerimizi, vücutlarımızı, ruhlarımızı paylaştık. Her zaman kolay olmadı. Her zaman eğleceli de değildi. Ama her zaman değerdi. Bundan önceki yaşamımda ne yaptığımı bilmiyorum fakat Maria von Trapp karakterini oynayan Julie Andrews'un söylediği gibi, güzel şeyler yapmış olmalıyım. Çünkü bu hayatta binlerce kez ödüllendirildim. "

Umarım hepimiz sevgililerimiz öldüğünde bu tarzda bir konuşma yapabiliriz ya da biz öldüğümüzde sevgililerimiz ardımızdan...

Johnnytwentythree

2008-03-15T20:09:00.024+02:00

Johhnytwentythree, Cincinnati, Ohio, Amerika'da kurulmuş isminden de anlaşılacağı üzere bir experimental post rock grubu... Grubun "Thirty Pieces Of Silver" ve "JXXIII" olmak üzere iki adet albümü var. İlk albüme maalesesef ulaşamadım ama 2007 yılında çıkan "JXXIII" albümüne Emule, Torrent ya da paylaşım sitelerinden ulaşabilirsiniz. Yazının sonunda albümün kontrol edilmemiş linkini vereceğim.

Grubun üyelerini sayacak olursak ki; saymamız aslında kimsenin aklında kalmayacağından dolayı pek bir gereksiz olacak. Sadece, adamlar o kadar kaliteli grup kurmuş, isimlerini söyleyelim de saygısızlık etmeyelim düşüncesi içinde yazıyorum. Gitarda Michael Maier, kemanda Brianne Maier, bateride Brian Tyree, bas gitarda Joseph Maier yer alıyor. Ayrıca kendilerine konserlerde filmler hazırlayan Stephen Imwalle'i de gruptan biri olarak görmemiz gerekiyor çünkü grubun en karakteristik özelliği konserlerinde gösterdiği bu filmlermiş. Hatta sitelerinde ki haberlerde yeni müzikler ve filmler yapmamızın zamanı geldi diye bahsediyorlar. Grupta 3 tane Maier olması dikkatimi çekse de aralarında kan bağı var mıdır varsa ne derecedir bir bilgiye rastlamadım.

2004 yılında Stephen Imwalle'nin kısa filmine "Thirty Pieces Of Silver" adında bir soundtrack hazırlamışlar. Albümün süresi 47 dakika 54 saniye, kısa filmin adını maalesef bulamadım. Imdb'de Stephen Imwalle'nin yer almıyor.

2007 yılında çıkarttıkları albümle bir çok müzik dergisinden olumlu eleştiriler alan grubu, ben de şans eseri progarchives'de gezinirken tanıdım. 6 şarkıdan oluşan albümün toplam süresi 60 dakika 12 saniye. 2 şarkının 15 dakika barajını aştığını bir şarkının ise 12 dakikadan oluştuğunu belirteyim. Albüm özellikle Explosions In The Sky, Mogwai, God is an Astronaut sevenlerin hoşuna gidecektir. "Ghost Soldiers" 20 dakikalık post rock şarkısı Godspeed You Black Emperor tarzında olur önyargısına sahip kişilerin özellikle dinlemesi gereken bir parça olmuş. Kısa parçalar pek dikkati çekmese de özellikle albümün en uzun 2 parçası olan "Ghost Soldiers" ve "Fall Of Swords" post rock dinleyenlerin en çok sevdiği tüyleri diken diken yapma hissini bir çok bölümde gerçekleştiriyor. Hatta kimi zaman albüm siz farketmeseniz de gözlerinizi kapattırıyor ve belinize doğru giden o sıcak hissi inceden inceye size yaşatıyor.

Grubun internet sitesine girdiğimizde şöyle tuhaf bir amblem bizi karşılıyor. Ne anlam ifade ediyor ? Neden gruba böyle çizgi romandan kaçma bir logo seçilmiş bir bilgim yok. Ben beğenmedim ama siz gördüğünüzde aniden bir şimşek çaktıysa düşüncelerinzde bilemiyorum. Ayrıca grubun internet sitesi maalesef çok kötü, adamlar Temmuz 2007 tarihinden Mart 2008 tarihine kadar tek bir haber girmemişler. Fotoğrafların yer aldığı bölüm, diğer post rock gruplarına benzer bir halde sevimsiz ve özensiz bir halde bırakılmış. Store bölümünde ise grubun albümlerini -ilk albüm ellerinde kalmamış- ve tek çeşit tişörtünü satın alabiliyoruz. (Ne alırsan 10 dolar)
Bir de contact kısmı var ki bu kendi sitelerine 8 ay haber yazmamış grubun booking dışında hangi maile cevap vereceği konusunda şüphelerim var. Johnnytwentythree, Eits tarzı post rock sevenlerin hoşlanacağından emin olduğum bir grup diyerek yazıma burada son vereyim.

Grubun ikinci albümü "JXXIII"'yi yüklemek için http://www.axifile.com/?5991431 (Şifre : warezkill.com)
Grubun myspace sayfası : http://www.myspace.com/j23music
Youtube videoları : http://www.youtube.com/johnnytwentythree

Renk / Tema vb.

2008-03-15T01:13:00.003+02:00

Herkesin eski renk uyumuna, fontlara küfretmesi sonucunda bir değişikliğe gitmeye karar verdim. Şimdi güzel oldu sayılır. Ezgi'ye yardımları için teşekkür ediyoruz. Turkuaz üstüne siyah seçeneğimiz de vardı ama onu ben pek beğenmedim. Şurası olmamış burası olmamış diyen var ise söylerse iyi olur. Şablonu da değiştirmeyi düşündüm ama resim falan koyup yorum yapacağımdan, şablonun sayfanın tümünü kaplaması gerekiyordu. O yüzden bu şablonu seçtim.

Bir de artık blog'da ağırlıklı olarak film eleştirisi ile albüm eleştirisi yazmaya çalışacağım. Dün Tıp bayramı olmasına rağmen bir Allah'ın kulu bayramımı kutlamadı. Yazıklar olsun... Bir de eğer sinema dergisi takip edenler varsa şurası olmamış yazıda burası olmamış derse bana çok yardımı dokunur. Ben okuyorum ama tek başıma göremeyeceğim bir çok şey var. Zaten adamlar gibi yazma ihtimalim de yok herifler yılda 400 film izliyorlar. Bir de öyle bir bağlantı kuruyorlar ki yok Shakespeare 'in bilmem kaçıncı oyununa gönderme var yok yunan mitinde yer alan şu efsaneye gönderme var gibi. O kadar birikimim olmadığından dolayı, ben izleyip elimden geldiğince bilgi vermeye çalışacağım.

Nine Lives / Dokuz Hayat

2008-03-14T13:05:00.036+02:00

Nine Lives, yönetmenliğini ve senaristliğini Rodrigo García'nın, yapımcılığını ise Alejandro González Iñárritu'nun üstlendiği 2005 yapımı isminden de anlaşılacağı üzere 9 farklı yaşamı anlatan güzel bir yapım. Yönetmenin araştırdığım kadarıyla 3. uzun metraj filmi, bunun dışında Boomtown, Six feet under, Carnivale, Sopranos gibi bir çok dizide de yönetmenlik koltuğuna oturmuş olduğunu söyleyelim.

Birbirlerinden bağımsız sayılabilecek 9 adet hikayenin hepsinin başrolünde bayan oyuncular yer alıyor. Yardımcı karakterler olarak ise gardiyan, eski sevgili, sağır, sakat, istismarcı gibi rollerde ise erkek oyuncular yer almış. Tüm hikayelerde erkeklerin hiç biri pek de iç açıcı rollerde yer almıyor. Erkek oyuncuların duygusal ya da fiziksel anlamda neden bu tip rollere yerleştirildiği senariste soracağım ilk sorulardan biri olurdu. Kadın oyuncuların bir çoğu iyi bir oyunculuk sergilese de bazı oyuncular öyle kötü ki göze batmamaları imkansız. Özellikle filmin başlangıcındaki Elpidia Carrillo'nun(Sandra rolünde izliyoruz) performansı size filmin devamını izlemek zaman kaybı mı olacak diye düşündürtüyor.

Çok kötü bir performans sergileyen Elpidia Carrillo'nun filmden bir sahnesini görüyoruz. Ayrıca bu filmden sonra 2006 ve 2007 yılında birer filmde daha rol almış oyuncuyu eğer çekebilirsem kendi kısa filmimde bile oynatmam. Türkçe biliyorsa, dikkate alsın söylediklerimi... O nasıl bir kızgın olma halidir ? Berbat yahu !!!

Film boyunca yer alan hikayelerin birbirleriyle bağlantılı olduğunu düşünüp sürekli filmin sonunda acaba bu hikayeler birbirine nasıl bağlanacak diye düşünsek de bizi şaşırtan ya da olay örgüsünü değiştirebilecek bir bağlantı meydana gelmiyor. Bazı karakterler diğer hikayelerin içinde gözükse de bunlar çok önemsiz ve hikayenin gidişatını etkileyecek tarzda değil hatta farketmek filmin gidişatına hiç mi hiç etki etmiyor. O yüzden filmi izlerken sırtınızı yaslayıp, rahatça filmin akışına kendinizi bırakmanızı öneririm. Filmde dikkat çeken en önemli durum Garcia'nın 12 dakika boyunca tek bir çekim yapmış olması filmde herhangi bir kesme yer almıyor. Hikayelerin hepsi bölümün başrolündeki oyuncunun gözünden anlatılmaya çalışılmış. Bu cesaretli davranışı için Garcia'yı kutluyoruz ama bazı bölümlerde -özellikle Holly- mantık hatalarının olduğunu bazen de bu tekniğin insanı sıktığını söylemeden geçmiyoruz.

"Telefon için çok geç. Çok fazla yanlış anlaşılma oldu"

Babasıyla sorunları olan bir hemşireyi canlandıran Lisa Gay Hamilton filmde rolünü iyi kotaramamış oyunculardan bir başkası...

Sonuç olarak Nine Lives izlenilmesi gereken bir film diye düşünüyorum. Yönetmenin karakterleri kadın odaklı yapması, filmin kadın seyircilere daha fazla hitap ettiğini size düşündürmesin. Filmin sloganı olan "Every moment has a story" Nine Lives ile bire bir uyuşmuş. 12 dakikalık hiç kesim yapılmayan 9 ayrı hayat izliyoruz. Bunların içinde; kocası sakat olan bir kadının yalnızlığına çare arayışı, yıllar sonra gelen eski sevgilinin bir kadının hayatını berbat edişi, genç yaştayken kızını kaybeden bir annenin çaresizliği, göğüslerini aldırmak zorunda kalan bir kadının hissettikleri ve daha niceleri var.

"Seninle beş dakika ve hayatım hayal gücümün uydurduğu bir şeye dönüştü"

Gözyaşlarınızı tutmakta zorluk çekeceğiniz, filmin bana göre en mükemmel sahnelerinden biri yukarıda yer alıyor. Diana rolünde Robin Wright Penn'i, Damien rolünde ise Jason Isaacs'i görüyoruz.

"Şey bu kahkaha ya da pişmanlık, dünyadaki en çirkin his"

Filmde ki en iyi diyalogların yer aldığı Ruth'un bölümünden bir sahne... Dünyada ki tüm insanlarla bağlantılı oluşumuzun ay üzerinden anlatılışı, klasik bir belgeselden yola çıkılarak hayatın sorgulanışı... 9 hikaye arasından en fazla dikkat çekeni diyebilirim.

Filme 10 üzerinden 8 veriyoruz. IMDB notunun 2,297 oy üzerinden 6.9 olduğunu ve 8 notunun yüzde 22.1 ile en büyük paya sahip olduğunu söyleyelim.
Ayrıca buradan "Nur Özgenalp"'ın film hakkında ki kritiğini de bulabilirsiniz. Ben yazıyı yazdıktan sonra kendisinin kritiğine rastladım. Filmi izlemeyi düşünenler için yardımı daha çok dokunacaktır.

Notre Dame de Paris

2008-03-13T01:13:00.004+02:00

Bu nasıl bir şarkıdır ? Bu nasıl bir müzikaldir ? En yakın zamanda baştan sona izlemem(iz) gerektiğini düşünüyorum. Ekşi'den alınmış çevirisini (karoks adlı yazar çevirmiş) de aşağıya koyayım. Notre Dame'in çok küçükken animasyonunu izlemiştim. Hayal meyal hatırlıyorum. Kötü görünüşlü Notre Dame beni o yaşlarda -ilkokul 2 ya da 3 olması lazım- bayağı bir ürkütmüştü. Her neyse fazla konuşmaya gerek yok.
"güzel...
bu bir kelime,onun için yaratılmış!
dans ettiğinde,ve ortaya çıktığında,öyle ki;
bir kuş,uçabilmek için kanatlarını çırpan!
o zaman cehennemi hissediyorum,ayaklarımın altında açıldığını
gözlerimi diktim,çingene elbisesinin altına,
ne işime yarar ki artık?notre dame'a yalvarmak?
kim?
kimdir,ona ilk taşı fırlatacak?
bu kişi,dünyada bulunmaya layık değil,
o lucifer!oh! en azından bir defa bırak beni,
parmaklarımı gezdirmek için esmeralda'nın saçlarında;
güzel;
bu şeytan mı?onun içinde saklanan?
gözlerimi çevirmem için ebedi tanrı'dan,
benim varlığıma bu tutkuyu koyan,
beni engellemek için,gökyüzüne bakmamı
o üstünde taşıyor,ana günahı!
onu arzulamak beni bir suçlu kılıyor,
o...
bir eğlence kızı olarak alınan o,aslında hiçbir şey,
birden taşıyor gibi yapıyor,insanlığın haç'ını
o notre dame!bir defalığına izin ver en azından
kapısını aralamamıesmeralda'nın bahçesinin
güzel;
koca siyah gözlerine rağmen sizi etkisi altına alan
bu bayan hala bakire kalacak mı?
hareketleri benim tepeler ve harikalar görmeme neden oldukça...
eteği altında,gökyüzü renkleriyle bezeli
aşkım,izin verin sizi aldatmama,
sizi sonsuza dek sevmemden önce
hangi..
hangi erkektir,ondan bakışını ayırabilecek?
tuzdan heykel olmanın verdiği acıyla
o flower of lys
ben bir inanç adamı değilim,
toplayacağım,esmeralda'nın aşk çiceklerini
gözlerimi diktim çingene elbisesinin altına
artık ne işime yarar? notre dame'a yalvarmak.
kim...
kimdir ona ilk taşı atabilecek olan?
bu kişi,dünyada olmaya layık değil
o lucifer! en azından bir defa izin ver,
parmaklarımı gezdirmeme esmeralda'nın saçlarında
esmeralda"

Ayrıca şarkıyı "sütü seven kamyoncu" gibi videolarıyla tanınan arkadaşlardan hatırlıyor olabilirsiniz.

üstteki ise 23. şarkı olan "Tu vas me detruire"... Müzikalden dinlediğim ilk şarkı, ekşi sözlükte ağlatacak şarkılar başlığında 3-5 ay önce karşılaşmıştım. Bugüneymiş araştırıp böyle mükemmel bir şeyle karşılaşmak... Bunun da çevirisini ekşiden alayım (commandante adlı yazar çevirmiş)

"beni yok edeceksin

damarlarımda yüzen
beni aptala döndüren, perişan eden
üzen ve bunaltan bu tutku okyanusuna
yavaşça dalacağım,
bir el beni tutmadan
yavaş yavaş boğulacağım
hiç pişmanlık duymadan

beni yok edeceksin
beni mahvedeceksin
ve seni lanetleyeceğim,
yaşamımın sonuna kadar

beni yok edeceksin
beni mahvedeceksin
bunu tahmin edip söyleyebilirdim
ilk günden beri,
ilk geceden beri
beni yok edeceksin
beni yok edeceksin
beni mahvedeceksin

günahım, saplantım
aklımı bulandıran çılgın arzu
benimle acı acı alay eden
beni parçalayan ve benimle düşüp kalkan
küçük düş satıcısı
sadece eteğinin uçuşmasını
ve seni dans edip şarkı söylerken görmenin
beklentisiyle yaşıyorum

beni yok edeceksin
beni mahvedeceksin
ve seni lanetleyeceğim,
yaşamımın sonuna kadar

beni yok edeceksin
beni mahvedeceksin
bunu tahmin edip söyleyebilirdim
ilk günden beri,
ilk geceden beri

kış mevsimi olduğumu sanan ben,
yeşillenmiş bir ağacım işte
demir olduğumu sanan ben,
vücudun ateşine karşı
kendi kendimi yakıyor ve tüketiyorum
ayışığından daha gizemli gözlere sahip
yabancı bir kadın için...

beni yok edeceksin
beni mahvedeceksin
ve seni lanetleyeceğim
yaşamımın sonuna kadar

beni yok edeceksin
beni mahvedeceksin
bunu tahmin edip söyleyebilirdim
ilk günden beri
ilk geceden beri"

Ayrıca Nine Lives adlı filmle ilgili bir eleştiri yazmaya çabalayacağım. Hayatımı düzene sokacak kararlar aldım. Tabii bu kararlar üç gündür; salya sümük olmadık yerde ağlamamın gazıyla alınmış kararlar olabilir. Her neyse

Kaç günde eriyecek acaba ? / Kar

2008-03-11T17:09:00.006+02:00

Bu şehre yıllar boyu kar yağdı. Kaldırımları, evlerin çatılarını, yolları her yeri kaplardı. İnsanları unuturdu yeryüzünün rengini, alışırdı beyaza zamanla. Hayatımda dönem dönem yıkılıp yapıldı bu şehir. Güneş, tüm karları bir günde erittiğinde yeniden yapılırdı şehrin sokakları. Küçükken tüm şehrin planlayıcısı ailemdi. Camiler, izole bir site, seçilmiş arkadaşlar vardı. Küçükken çok sık yağmazdı kar; babamın bana kızdığı, arkadaşlarımı beğenmediği günlerde ya da futbolda başarısız olduğumda azıcık tipi yağardı şehrin kimi sokaklarına. Sabah uyandığımda tüm isyan ve kızgınlık kaybolmuş olurdu. Yavaş yavaş büyüdüm. Orta okulda artık kar yağışları haftalar boyu sokakları kaplayabiliyordu. Ama erirdi karlar ve ne zaman ki erise tüm karlar, ailemin belli başlı özellikleri beliriverirdi sokaklarda. Liseye geçtiğimde kar yıllar boyu sokaklardan kalkmadı. Bambaşka bir hayata alışmıştım. Yalnız, trajediyi seven, kendini beğenmiş, mutlu olduğundan bir türlü emin olamayan, bağımsız düşünebilen... İşte lise yıllarında değişti şehrim ilk kez, en yakınlarım yaptı bu sefer şehrin planını... Camilerin sayısı azaltıldı, barlar, müzik marketleri, kitapçılar ve sinemalar açıldı. Kaldırımlar arnavut kaldırımı değildi artık. Dostlarımın yaptığı sokaklar öyle iyi planlanmıştı ki yıllardır kar bile yağmıyordu şehrin bu sokaklarına, ama hayatıma giren ilk sevgili, ileride kenti değiştirmeye çalışanlara öyle çarpık bir mahalle bırakmıştı ki, kar sürekli yağsa da bir türlü tutunamıyordu alt yapının bozuk olduğu mahallenin sokaklarında. Kurulduğundan beri ilk kez geçenlerde kar tuttu; fuhuşun normalleştiği, uyuşturucunun uyuşturmadığı, her türlü suçun en adisinin yer aldığı bu mahallede. Ve mutluydum ben, şehrin bu mahallesine girdiğimde ilk kez sevinçli değil mutluydum. Hiçbir suç işlemediğimi düşünüyor, kimseyi dolandırmıyor, hiç kimseyi aldatmıyor sadece umutla karın yerden kalktığında mahallenin yeniden yapılanacağını ve o vakitten sonra hep böyle boş boş güleceğimi sanıyordum. Mahallenin her binasındaki pisliği yok eden, rahatsız edici duvar yazılarını silen bir melek inmiş olmalıydı şehrin bu pis mahallesine… Ve şimdi yağmasına rağmen kar, eriyor yavaş yavaş. Melek havalanmış olmalıydı ve benim kanatlarım yoktu onu tutup geri getirebilmek için denemiştim uçmayı ama ulaşamamıştım işte burada bunu yazdığıma göre… Şimdi daha fazla kendimi harap etmeden çıkıyorum usulca bu mahalleden. Mahallenin mimarı, mahalleyi yarım yamalak bırakıp gittikten sonra, tüm doğruları yapmama rağmen ilk kez ağlıyorum. Oysa ki; pisliğin cirit attığı bu mahalleden çıkarken ne kadar çok yalan attığımdan, dolandırdığımdan ve unutmak için kendimi uyuşturduğumdan hiç rahatsız olmazdım. Değişmeyeceğini artık kanıksadığım bu mahalleden çıkarken bu sefer; elimden gelen her şeyi yaptım ve öyle çok sevmiştim ki diyebiliyorum.
------------------------------------------------

Zamanı geldi kar
Yağ da kapa artık yolları
Unuttur geride kalanları

Zamanı geldi de geçiyor
Dondur artık insanları
Felç et son kez hayatı
Anlasınlar ne kadar rahat yaşadıklarını

Zaman kalmadı kar
Bak dağılıyor kara bulutlar
Unutulmayacak mı yanlışlıkla ezberlenen numaralar
Yüzlerinden akan kiri görüp de utanmayacak mı insanlar

Yenildin yine kar, yendin yine güneş
Eriyeceğini bilen kar yağmadı bir kez daha
Bari sen kavur her yeri
Kar yağmadı diye şükretmesin insanlar

Otobüs

2008-03-10T21:17:00.000+02:00

Otobüs yolculuklarında insanın aklına o kadar çok fikir geliyor ki... Uyuyup kalktığında rüyayı unutmak gibi, yolculuk bittiğinde bu düşüncelerin bir çoğunu unutmak insanı sinir ediyor. Aydan ve Nadya var bir aklımda kalan, onu da yazacağım inşallah. Bir süre depresif modda niye Ankara'da okumuyorum lan diye dolaşmam pek güzel olmasa da hayatımı düzene sokacağım artık. Geçirdiğim güzel zaman için herkese teşekkürler. Ne demiş grup

"Grinin yolunda
Zorlukla bekliyordum
Bir kez daha seni görebilmek
Bir kez daha ellerini tutabilmek için

Fırtına sona erene kadar
Korudun beni
Son nasıl gözüktü?
Bu her şeyin sonu muydu ?

Yağmurun sesini duyduğumda
Korkmalı mıyım
Hayatım için ?

Beni neden bu gözle görüyorsun
Sana söyledim seni görmek için çok meşguldüm
Senden asla bir sır saklamam
Senden
Senden

Bitti mi şimdi ?
Ben iyiyim
Sağol güzel zamanın için

Şimdi gidiyorum
Sakın ağlama
Nasılsa döneceğim
En azından deneyeceğim

Görmüyor musun
Bencilce düşünmeye vakit yok

Dün geçti
Yarınsa kapıda
Dönemiyorum şu an geri
Kaçamayacağım

Seni seviyorum
Yemin ederim
Her zaman seveceğim"

Yorumlu çeviri oldu yine.

Taşınma İle İlgili Açıklama

2008-03-10T21:15:00.003+02:00

Eski blog'u -vidar.blogsome.com- buraya taşıdım. Artık yazı yazarsam buraya koyacağım.
Eski blog'da yer alan tüm yazıları da buraya eklemem rağmen, siteye girenlerin yorumlarını buraya taşı(ya)madım. Dolayısıyla eski yazılara yine (vidar.blogsome.com) adresinden ulaşabilirsiniz.
Hayırlı olsun dedim kendi kendime.

Ayrıca blog'un ilk yazısı aslında şurada yer alıyor.

http://bos-ev.blogspot.com/2008/03/uygunluunu-kontrol-et.html

Sayaçtır, zarttır zurttur boş kaldıkça eklerim artık.

Kuş beyinli Deve / 1 Mart 2008

2008-03-10T21:15:00.001+02:00

Yürüdü
Özendiği bir kuş vardı uçabilen
Yürümek yetmedi
Koştu koştu peşinden
Koşmak da yetmedi
Şarttı havalanması

Kuş, gördü kendini kovalayanı
Niye dedi kendine
Niye kovalıyor beni bu uzun boyunlu, iri, tuhaf yaratık
Martı da değilim kartal da bir özelliğim de yok oysa

O kadar acizdi ki uçabilen kuş
Acaba dedi yaklaşırsam ona
Sakladığı kanatlarını çırpar mı
Ya da konsam onun için yere
Korur mu beni tüm kedilerden

Kuş beyinliydi ne de olsa
Karar verdi yaklaşmaya yavaşca
Alçaldıkça alçaklaştı
Alçaldıkça ihaneti tüm gökyüzünü sardı

Öyle sevilmeye ihtiyacı vardı ki
Razıydı bırakmaya gökyüzünü
Razıydı bir daha uçmamaya

Baktı gözlerine uzun uzun
Gördüğü en büyük gözlerdi bunlar
Allah'ın bir oyunuydu en büyük gözlü kara hayvanı olması
Ancak böyle bir gözde barınabilirdi nefret, kıskançlık ve dışlanmışlık

Zıpladı tüm gücüyle kilometrelerdir koşan deve kuşu
Belki yükselebilirim diye
Zıpladı tüm gücüyle
Ben de bir kuşum düşüncesiyle

Serçenin ise öyle ihtiyacı vardı ki sevildiğine inanmaya
İnandı kendisi için çabalayan biri olduğuna
Kondu deve kuşunun tam önüne
İhanet ettiği gökyüzünden çok uzaklarda
Ayaklar altında ezildi gitti küçük serçe

Deve kuşuysa tüm umudu
Ve nefret ettiği deve sıfatıyla
Devam etti koşmaya

Şeyimin Efsanesi / 23 Şubat 2008

2008-03-10T21:14:00.002+02:00

2007 yapımı, Francis Lawrence'ın yönetmenliğini yaptığı, Richard Matheson'ın kitabından üçüncü kez uyarlanan, 150 milyon dolarlık bütçeyle çekilmiş bir filmi inceleyeceğim. Tabii erkek bünyesi 150 milyon doları duyunca acaba 150 milyon dolarlık porno film nasıl olurdu diye düşünmeden duramıyor. Her neyse konumuz bu değil. Konumuz benim berbat bulduğum, her sahneyi 15 dakika önceden tahmin edebildiğim, sonu çok açık olan bu berbat film. Şimdi bakmayın benim berbat dediğime Beyazperde notu 8.4, IMDB notu ise 7.2. Tamam beyazperdeyi oylamada pek ciddiye almam ama IMDB neyin nesidir ? 75,496 oy var benim 2 vermeme rağmen hala notu 7.2.

Film kitaptan uyarlandığına göre, kitapta bilimkurgu olduğundan dolayı filmimiz de vurdulu kırdılı bilim kurguya giriyor. Konuyu kısaca anlatacak olursak: kansere çözüm bulunduğu sanılan madde insanları vampir yapıyor. Efendim işte tam kansere çözüm bulduk falan denilerken, filmlerde gıcık olduğum X yıl sonra ibaresi çıkıyor. Bir bakmışız her yer paramparça, herkes ölmüş. Tabii bizim efsane abimiz Will Smith hayatta, bu virüsü yoketmenin yollarını arıyor. Tahmin edeceğiniz üzere buluyor, şimdi bu spoiler oldu açık seçik ama izlemeye başladığınız anda bulacağını zaten biliyor olacaksınız. Film boyunca yalnız bir adamın; Shrek repliklerini bile ezberleyebileceğine, mağaza mankenleriyle sohbet edebileceğine tanık oluyoruz ve anlıyoruz ki yalnızlık kötü bir şey. Filmin bir çok sahnesi Türk seyircisi refleksi olarak; "Lan gerizekalı oraya gitme tuzak lan orası" "Niye öldürüyon ki şimdi kendini mal mısın?" "Kafayı yemiş lan herif yazık" tarzında cümleler kurdurtuyor. Gelelim filmin tahmin edilebilme sorunsalına, filmin çok basit bir kurgusu olduğunu düşünüyorum. Flashback'ler hiç ama hiç olmamış. Bir sonraki flashback'de neler olacağını tahmin ediyorsunuz. Efsane amcamızın yaşadığı zamanda da olacakları rahatlıkla tahmin edebiliyorsunuz. Belki abim yalnızlıktan kafayı yediğinden dolayı sağlıklı düşünemiyor ama sırf filmin devam edebilmesi için yapılmış bir tuzak sahnesi var ki berbat diyoruz. Filmin sonu da son zaman Hollywood kahramanlık filmleri gibi film iyi bitti ama bak çok kötü şeylerde oldu ekseninde diyebilirim.

Her neyse fazla spoiler vermemeye çalıştım. Sonuç olarak zaman kaybı olduğundan dolayı izlememenizi tavsiye edeceğim ama IMDB notunu düşününce eğer aksiyon ve bilim kurgu filmlerini seviyorsanız izlemenizi de tavsiye edebilirim. Kendinizi acaba ben de tahmin edebilecek miyim diye denemek için de izleyebilirsiniz. Fakat bu nedenle izleyecekseniz şunu söyleyeyim; ortalama üstü 5-6 tane action filmi izlediyseniz tahmin edeceğinize bahse varım. Filmdeki makyajların iyi olduğunu da belirterek yiğidi öldür hakkını yeme diyor ve yazıya burda son veriyorum.

Babel / 13 Şubat 2008

2008-03-10T21:14:00.001+02:00

"-Yanlış bir şey yapmadıysak neden saklanıyoruz?

-Çünkü... yanlış bir şey yaptığımızı
düşünüyorlar, bebeğim.

-Bu doğru değil. Sen kötü değilsin.

-Hayır, tatlım. Hayır, kötü değilim. Sadece aptalca bir şey yaptım."

Son zamanlarda izlediğim en iyi filmdi...

So instead I run to hide / 11 Şubat 2008

2008-03-10T21:13:00.003+02:00

Ve yürüdü; iki tarafında sokak lambalarının dizildiği, kara basma sesinin en mükemmel işitildiği, ondan kendisini uzaklaştıran yolda. Bir film sahnesini andıran ama kendisi bir film çekmezse asla bir filmde kullanılmayacak olan yolda yürüdü. Nereye gittiğini bilerek, neyin başına geleceğini bilerek yürüdü. Her değiştirmeye çalıştığında olacakları, yolun sonunda öldü. Tek bir olasılık vardı yaşamına devam etmek için, ondan uzaklaşıp evine doğru gitmeliydi. O da öyle de yaptı. Kafasını her çevirdiğinde, başındaki o tarifi zor kanama hissi, gözlerindeki kırmızının beyaz üzerindeki seyri, onun tüm vücudunu çevirmesine engel oldu. Yol boyunca, her sokak lambasına bir isim verdi, isim verilenin sönmesini hayal etti ama arkasına baktığında hepsi boynunu bükmüş önünü aydınlatıyordu. Biliyordu o yoldaki ışıklar hiç sönmeyecekti ama bir türlü anlayamadığı lambaları söndürmenin isim değiştirmekle olmayacağıydı. Yolun sonuna gelmişti. Evi tüm boşluğuyla onu kucaklayıp tüm acılarını emmek için bekliyordu. Sonunda umursamaz gözleri, kıpkırmızı kulakları, cebinden hiç çıkmak istemeyen elleri kavuşmuştu istedikleri yere. Duygularıysa akıp giderek yol açmıştı kar üstünde kendisine, aynı yolda her yürüdüğünde umudunu kaybetmeden arayacak olsa da artık çok geç olacaktı aynı duyguları tekrar yaşaması için. Boşlukta hapsolan tüm duygular karla kaplanacak, Karlar birbiriyle kaynaşacak o erimeyecek gibi düşündüğü beyaz örtü 1 haftada güneşin gazabına dayanamayarak su olacaktı. Su ise kim bilir belki kanalizasyona doğru süzülecek belki de bir çiçeğe hayat verecekti.
Keşke aşkını ve ona karşı olan duygularını ölmeden devam ettirmenin bir yolu olsaydı…

Anathema’nın son şarkısında dediği gibi

“ve ben sadece ulaşamamıştım sana
Ne kadar denediğim önemli değil
Hayır sadece ulaşamamıştım
Böylece bunun yerine saklanmak için koşmaya karar verdim.”

Başka ne isterdin Brütüs ? / 31 Ocak 2008

2008-03-10T21:13:00.001+02:00

Neydi benim istediğim
Yıllar geçti bilemedim
Ömürden ömür gitti
Ömürden insan geçti
Küstüm, bırakıyorum diyemedim.